دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٧ - ح خوشرفتارى با باقىمانده دشمن
١٨٠٠. الكافى به نقل از عبداللّه بن شريك از پدرش: وقتى مردم (خوارج) در نبرد جملْ شكست خوردند، امير مؤمنان فرمود: «به دنبال پشتكردگان به جنگ مرويد و زخمخوردهها را مكشيد. آن كه درِ خانهاش را ببندد، در امان است».
وقتى نبرد صفّين شد، جنگجو و پشت كرده به جنگ را مىكُشت، و زخمخوردهها را از پا در مىآورد. ابان بن تغلب به عبداللّه بن شريك گفت: اين، دو روشِ گوناگون است.
[عبد اللّه بن شريك] گفت: در جنگ جمل، [فرماندهان آنان] طلحه و زبير، كشته شدند؛ ولى معاويه، خود ايستاده است و رهبرى مىكند.
١٨٠١. السنن الكبرى به نقل از ابو فاخته: در نبرد صفّين، اسيرى را نزد على ٧ آوردند. [آن اسير] گفت: مرا به زجر مكشيد.
على ٧ فرمود: «تو را به زجر نمىكشم. به درستى كه از خداوند، پروردگار جهانيان مىترسم».
او را رها كرد و سپس فرمود: «آيا در تو خيرى هست كه بيعت كنى؟».
١٨٠٢. المصنّف، ابن ابى شيبه به نقل از يزيد بن بلال: به همراه على ٧ در صفّين حضور داشتم. وقتى اسيرى را نزد او مىآوردند، مىفرمود: «تو را به زجر نكُشم. به درستى كه از خداوند، پروردگار جهانيان، مىترسم»، و سلاح وى را مىگرفت و او را سوگند مىداد كه [ديگر] با او پيكار نكند و به وى، چهار درهم مىبخشيد.
١٨٠٣. المصنّف، ابن ابى شيبه به نقل از ابوجعفر: در نبرد صفّين، هرگاه اسيرى را نزد على ٧ مىآوردند، چارپا و سلاح او را مىگرفت و از او پيمان مىگرفت كه باز نگردد. سپس آزادش مىكرد.
١٨٠٤. امام على ٧ پس از وا داشتن [مردم] به جنگ در صفّين: كشتهها را مُثله مكنيد. هنگامى كه به سراپرده اين گروه رسيديد، پردهدرى مكنيد، به خانهها وارد نشويد،