دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٣ - ١٠/ ٢ ١ ستمگرى

١٨٥٩. امام على ٧: از نشانه‌هاى [پايدارى‌] دولت، كمى غفلت از كارهاست.

١٠/ ٢

اسباب زوال دولت‌ها

١٠/ ٢ ـ ١

ستمگرى‌

١٨٦٠. امام على ٧: بدترينِ حكمرانان، كسانى‌اند كه بر شهروندان خود، ستم روا دارند.

١٨٦١. امام على ٧: آن كه بر شهروندان خويش ستم ورزد، مخالفان خود را يارى رسانده است.

١٨٦٢. امام على ٧: ستم، نابود كننده شهروندان است.

١٨٦٣. امام على ٧: ستم، شهرها را ويران مى‌سازد.

١٨٦٤. امام على ٧: آن كه با شهروندان خويش با ستم رفتار كند، خداوند، دولتش را نابود مى‌كند و نابودى و هلاكت او را سريع سازد.

١٨٦٥. امام على ٧ در سفارش‌نامه‌اش به مالك اشتر: دادِ خدا و مردم را از خود و خويشاوندان نزديك خويش و آن‌كس از شهروندان كه دوست مى‌دارى، بستان، وگرنه ستم مى‌كنى؛ و آن‌كه بر بندگان خدا ستم ورزد، بجز بندگان، خداوند نيز خصم او باشد؛ و آن‌كه خدا با او دشمنى كند، دليل او را نپذيرد و با خدا سرِ جنگ دارد، تا آن گاه كه بميرد يا توبه كند؛ و هيچ چيز چون بنياد ستم نهادن، نعمت خدا را دگرگون نسازد و كيفر او را نزديك نيارد، كه خداوند، شنواى دعاى ستمديدگان است و در كمين ستمكاران.