دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٩ - ١٠/ ٢ ٤ خودكامگى

١٠/ ٢ ـ ٣

تدبير نادرست‌

١٨٨٠. امام على ٧: تدبير نادرست، سبب هلاكت گردد.

١٨٨١. امام على ٧: آن كه تدبيرش بد باشد، نابودى‌اش زود رسد.

١٨٨٢. امام على ٧: با چهار چيز، بر پشت كردن [حكومت‌]، استدلال شود: تدبير نادرست، زشتى اسراف، كمى عبرت گرفتن، و عذرخواهى فراوان.

١٨٨٣. امام على ٧: آن‌كه در مديريتْ كَم آورَد، در رياستْ كوچك آيد.

١٨٨٤. امام على ٧: آفت پيشوايان، سستى و ناتوانىِ سياسى است.

١٨٨٥. امام على ٧: آن‌كه تدبيرش [از جامعه‌] عقب افتد، نابودى‌اش جلو افتد.

١٨٨٦. امام على ٧: آن‌كه به نادرستى تدبير كند، نابودى‌اش در تدبيرش باشد.

١٨٨٧. امام على ٧ از حكمت‌هاى منسوب به ايشان: هنگامى كه حكومت گروهى به سر آيد، آرايشان سست شود.

١٠/ ٢ ـ ٤

خودكامگى‌

١٨٨٨. امام على ٧ از حكمت‌هاى منسوب به ايشان: خودكامگى، حسادت را برانگيزد، و حسادتْ دشمنى آورد، و دشمنى، سبب اختلاف گردد، و اختلاف، باعث جدايى‌