دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٩ - ٨/ ٢ كسب اطلاعات

مقدّرش برساند و بدان وسيله، ثروت‌هاى عمومى فراهم آيد، و با دشمنْ پيكار گردد، و راه‌ها امن شود، و حقوق ناتوان از توانمند ستانده شود، تا آن‌جا كه نيكورفتار، آسوده باشد و از گزند تبهكار، در امان مانَد.

٨/ ٢

كسب اطّلاعات‌

١٦٨٠. امام على ٧ در نامه‌اش به كارگزارانش: به نام خداوند بخشنده مهربان. از بنده خدا على، پيشواى مؤمنان، به هر آن‌كس از كارگزاران كه نامه‌ام را بخواند. پس از حمد و سپاس الهى؛ مردانى با ما بيعت داشتند و [اينك‌] گريخته‌اند. پس گمان مى‌بريم كه به سوى شهرهاى ناحيه بصره رفته‌اند. از مردمان شهرهايت درباره آنان پرس‌وجو كن و مأموران مخفى (خبرچين‌ها) را از هر سوى سر زمين خود، بر آنان بگمار. آن‌گاه، آنچه را كه بدان رسيدى، برايم بنويس. والسلام!

١٦٨١. وقعة صفين: على ٧ چنين وانمود كرد كه فردا، صبحگاهان، به سوى معاويه خواهد رفت و با او پيكار خواهد نمود. اين خبر به معاويه رسيد و شاميان، از اين مطلب به وحشت افتادند و از اين سخن، شكسته شدند. معاوية بن ضحّاك بن سفيان، پرچمدار قبيله بنى سليم، با معاويه بود و معاويه و شاميان را دشمن مى‌داشت و به مردمان عراق و على بن ابى طالب ٧، تمايل داشت و خبرها را براى عبد اللّه بن طفيل عامرى مى‌نوشت و او آن را براى على ٧ مى‌فرستاد.

١٦٨٢. وقعة صفين: على ٧، گروهى را فرستاد تا از رسيدن نيروى پشتيبانى به معاويه جلوگيرى كنند. معاويه هم ضحّاك بن قيس فَهرى را با جمعيتى به سوى آنان گسيل داشت و آنان را پراكنده ساختند.

مأموران مخفى على ٧ آمدند و آنچه را رخ داده بود، گزارش دادند. پس على ٧ به يارانش فرمود: «اينك چه بايد بكنيم؟».