دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٥ - ١٠/ ١ ١ برپا داشتن عدالت

١٨٢٣. امام على ٧: عدالت‌پيشگى، سامانده حكمرانى است.

١٨٢٤. امام على ٧: خداوندِ سبحان، عدالت را استوارى مردم، پاكى از ستم‌ها و گناهان، و سبب تحقّق و اجراى اسلام، قرار داد.

١٨٢٥. امام على ٧: هرگاه شهروندان، حقوق زمامدار را به جا آورند و زمامدار، حقوق شهروندان را به جا آورد، حق در ميان آنان، عزيز گردد، و آيين ديندارى بر پا شود، و نشانه‌هاى عدالت، استوار گردد، و سنّت‌ها بر روش درست، جارى شوند، و در پرتو آن، زمانه به صلاح گرايد، و بقاى دولت، جاى اميدوارى باشد، و آرزوهاى دشمنان، به نااميدى گرايد.

١٨٢٦. امام على ٧: عدالت، نيرومندترين بنيان است.

١٨٢٧. امام على ٧: جهان، باغى است كه گردشگر آن، شريعت است، و شريعت، پادشاهى است كه پيروى‌اش واجب است، و پيروى، روشى است كه حكمران، بدان استوار گردد، و حكمران، چوپانى است كه سپاهيان، او را كمك كنند، و سپاهيان، ياورانى‌اند كه ثروتْ آنان را اداره كند، و ثروت، روزى‌اى است كه مردمان، آن را گِرد آورند، و مردمان، توده‌هايى هستند كه عدالت، آنان را به بندگى كَشَد، و عدالت، بنيانى است كه جهان، با آن استوار گردد.

١٨٢٨. امام على ٧: عدالت، بهترين شيوه اداره كردن است.

١٨٢٩. امام على ٧: بَس است عدالت، به عنوان اداره كننده.

١٨٣٠. امام على ٧: معيار سياست، عدالت است.