دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٧٧ - ٧/ ٧ پيشوايان اهل سنت

و اكثر قابل توجّهى از متكلّمان و مسلمانان، اتّفاق نظر دارند كه على ٧ در پيكارش با اهل صِفّينْ درستكار بود، چنان كه در نبرد با لشكر جمل نيز درستكار بود، و كسانى كه با وى جنگيدند، سركشانِ ستمكار به وى بودند؛ ليكن با سركشى‌شان كافر نشدند.

٢٠٦٣. التذكرة، قرطبى به نقل از ابو المعالى‌[١]: على ٧ پيشوايى بود كه در حكومتش بر حق بود و پيكاركنندگانِ با وى، همه سركش بودند.

٢٠٦٤. شرح صحيح مسلم، نووى: على ٧ در جنگ‌هايش بر حق و درستكار بود. اين، رأى اهل سنّت است.

٢٠٦٥. شرح صحيح مسلم، نَوَوى درباره حديث عمّار: دانشمندان گفته‌اند: اين حديث، دليلى آشكار است بر اين كه على ٧ بر حق و درستكار بود.

٢٠٦٦. سِيَر أعلام النبلاء: ما شك نداريم كه على ٧ برتر از كسانى بود كه با وى جنگيدند و او به حق، نزديك‌تر و سزاوارتر است.

٢٠٦٧. البداية والنهاية درباره شهادت عمّار: اين است چگونگى كشته شدن عمّار بن ياسر در كنار اميرمؤمنان على بن‌ابى‌طالب كه شاميان او را كشتند و با كشته شدن او، رازى‌

[١]. امام الحَرَمين، ابو المعالى، ضياءالدين عبد الملك بن امام ابو محمّد عبداللّه بن‌يوسف بن عبداللّه بن‌يوسف بن‌محمّد بن حمويه جوينى نيشابورى شافعى( ٤٧٨٤١٩ ق). وى در خانه‌اش دفن شد و پس از چند سال به حرم امام حسين ٧ منتقل شد و در كنار پدرش مدفون گشت. ابو سعد سمعانى مى‌گويد: ابو المعالى، امام الأئمه به صورت مطلق بود، شرق و غرب بر پيشوايى‌اش اتّفاق داشتند و مانندش ديده نشده است. او نزد پدرش فقه آموخت. هنگامى كه پدرش فوت كرد، ابو المعالى بيست ساله بود و به جاى وى تدريس كرد. سپس به حج رفت و چهار سال آن جا بود، تدريس مى‌كرد و فتوا مى‌داد و ميان مذاهب گوناگون، جمع مى‌كرد، تا اين كه پس از گذشت دوران تعصّب‌ورزى به شهر خود بازگشت و در نظاميه نيشابور، تدريس مى‌كرد. نزد او سيصد نفر براى درس‌آموزى حضور مى‌يافتند( سير أعلام النبلاء: ج ١٨ ص ٤٦٨ ش ٢٤٠).