دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢١ - ٦/ ١٤ كوشش در جهت اتحاد جامعه اسلامى

چنان‌كه گوسفند دور مانده از گلّه، نصيب گرگ است.

١٦٣٨. امام على ٧: مى‌بايد اسلام و متانتش شما را از ياغيگرى و ياوه‌گويى باز دارد و كلامتان يكى شود. بچسبيد به دين خدا كه جز آن، از كسى پذيرفته نيست، و [بچسبيد] به كلمه اخلاص كه سبب استوارى دين است.

١٦٣٩. امام على ٧: بپرهيزيد از دگرگونى در دين خدا، كه همراه جماعت بودن در حقّى كه آن را خوش نمى‌انگاريد، بهتر است از پراكنده شدن به خاطر باطلى كه آن را دوست مى‌داريد! و همانا خداوند سبحان، به كسى به خاطر جدايى خيرى نبخشيد، نه از گذشتگان و نه از باقى‌ماندگان.

١٦٤٠. امام على ٧: به درستى كه شيطان، راه‌هايش را بر شما هموار مى‌گردانَد و مى‌خواهد دينتان را بند بند، بگسلد و پراكندگى را جايگزين پيوند سازد و با تفرقه، فتنه و بحران را به شما بخشد. پس از دمدمه و وسوسه او روى برگردانيد.

١٦٤١. امام على ٧: به خدا سوگند، امّتى پس از پيامبرش اختلاف نكرد، جز آن‌كه باطل‌ها بر حق‌هايش غالب گشت، مگر آنچه خدا خواست.

١٦٤٢. امام على ٧: به خدا سوگند كه من گمان دارم اين گروه، به زودى بر شما پيروز گردند، به سبب اجتماعشان بر باطل خود و پراكندگى شما از حقّتان.