دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٥٧ - ٦/ ١ زنده نگهداشتن دين

بقيع بودم كه فرمود: «سوگند به آن كه جانم در دست اوست، در ميان شما مردى است كه پس از من با مردم [به ظاهر مسلمان‌] براى تأويل قرآن مى‌جنگد، چنان كه من با مشركان براى تنزيل قرآن جنگيدم و آنان كسانى‌اند كه به يگانگى خداوند، شهادت مى‌دهند. از اين رو، كشتن آنان در نظر مردم، سنگين است تا آن جا كه بر ولىّ خدا طعن مى‌زنند و از كارش به خشم مى‌آيند، چنان كه موسى، در داستان كِشتى و كُشتن نوجوان و آن ديوار، خشمگين شد؛ ولى سوراخ كردن كِشتى و كُشتن نوجوان و بر افراشتن ديوار، براى خشنودى خداوند بود؛ اگرچه موسى را به خشم آورد» و منظور او از آن مرد [كه براى تأويل مى‌جنگد]، على بن ابى طالب ٧ بود.

٢٠٣٦. كفاية الأثر به نقل از انَس بن مالك: شنيدم كه پيامبر خدا مى‌فرمود: «اوصياى پيامبران، كسانى‌اند كه پس از آنان به اداى ديون آنان و به عملى كردن وعده‌هاى آنان برمى‌خيزند و براى برپايى سنّت آنان، نبرد مى‌كنند».

آن گاه رو به على ٧ كرد و فرمود: «تو وصى و برادر من در دنيا و آخرتى، دَين مرا مى‌پردازى و وعده‌هايم را عملى مى‌سازى، و براى برپايى سنّت من جنگ مى‌كنى. براى تأويل [قرآن‌] مى‌جنگى، چنان كه من بر سرِ تنزيل [قرآن‌] جنگيدم».

٢٠٣٧. پيامبر خدا ٦: اى مردم! نبينم كه پس از من به كفر باز گرديد و برخى از شما گردن برخى را بزند؛ چرا كه مرا ملاقات مى‌كنيد در ميان لشكرى، مانند آبْ‌راه سيلى كُشنده. بدانيد كه على بن ابى طالب، برادر و وصىّ من است كه پس از من براى تأويل قرآن مى‌جنگد، چنان كه من براى تنزيل آن جنگيدم.