دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣١ - ٥/ ٢ كينه

از اين كار بازداشت. آن دو يكديگر را كنار مى‌زدند تا آن‌جا كه نزديك بود خورشيد طلوع كند.

مردم بصره فرياد برآوردند: اى صحابيان پيامبر خدا! نسبت به نماز، خدا را، خدا را [در نظر آوريد]! مى‌ترسيم وقت از دست برود.

عايشه گفت: دستور دهيد كسى جز آن دو با مردم نماز بگزارد.

يعلى بن منيه گفت: روزى عبد اللّه بن زبير نماز اقامه كند و روزى محمّد بن طلحه تا مردم به خليفه‌اى كه مى‌پسندند، توافق كنند. سپس فرزند زبير پيش افتاد و آن روز با مردم، نماز خواند.

ر. ك: ص ٥٥٧ (آغاز اختلاف).

٥/ ٢

كينه‌

٢٠١٦. امام على ٧ هنگام آماده شدن براى جنگ با قاسطين: «آگاه باشيد كه خضابِ زنان، حناست و خضابِ مردان، خون؛ و پايدارى براى پايان كارها نيكوتر است. بدانيد اين [بحران‌ها و فتنه‌ها و جنگ‌ها]، كينه‌هاى بدر و دشمنى‌هاى احُد و بغض‌هاى جاهلى است ... «پس با پيشوايان كفر بجنگيد؛ چرا كه آنان را هيچ پيمانى نيست. باشد كه [از پيمان‌شكنى‌] باز ايستند».

٢٠١٧. الإقبال در دعاى ندبه در توصيف امام على ٧: و او بر اساس تأويل مى‌جنگد و در راه خدا، سرزنش ملامتگران، او را باز نمى‌دارد. او در راه خدا بزرگانِ [مشرك‌] عرب و قهرمانانشان را كشت و فرومايگان آنها را از پاى درآورد و در دل‌هاى آنان، كينه‌هاى بدر و خيبر و حُنين و ديگر جنگ‌ها را به يادگار گذاشت. از اين رو،