دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٧ - ٨/ ١٠ پرهيزاندن از شكنجه

از آنان پُر سازيم و معتقد نيستم كه حمله به مردم و زندان كردن و كيفر دادن آنها روا باشد، مگر آن‌كه مخالفت با ما را آشكار سازند.

ر. ك: ج ٦ ص ٥٠٩ (شورش خرّيت بن راشد).

٨/ ١٠

پرهيزاندن از شكنجه‌

١٧٢٤. امام على ٧: آن‌كه به شخصى از روى ستم تازيانه زند، خداوند تبارك و تعالى او را به تازيانه آتشين خواهد زد.

١٧٢٥. امام على ٧: دشمن‌ترينِ بنده نزد خداوند عز و جل، كسى است كه پشتِ مسلمانى را به ناحقْ برهنه كند، و كسى را كه او را نزده است، به ناحق كتك زند، و كسى را كه قصد كشتن او را نداشته است، بكشد.

١٧٢٦. امام على ٧ از نامه‌اش به مأموران خراج (ماليات): اگر خداوند براى ستم و بيداد كه از آن نهى فرمود، كيفرى كه از آن ترسند، نمى‌نهاد، پاداشى كه در پرهيز از ستم است، عذرى براى رها كردن [خواسته او] نمى‌گذارْد. پس رحم كنيد تا به شما رحم شود، بندگان خدا را شكنجه نكنيد و بيش از توانشان بر آنان تكليف مكنيد.

١٧٢٧. امام على ٧: اى مردم! شما را به حق فرا خواندم، از من رو گردانديد، و با تازيانه شما را زدم، خسته‌ام كرديد. بدانيد كه پس از من زمامدارانى بر شما حكم رانند كه از شما بدين كار، خشنود نشوند، مگر آن كه با تازيانه و آهن، شما را شكنجه كنند؛ و امّا من، شما را با تازيانه و آهن شكنجه نمى‌كنم؛ چرا كه هركس مردم را در دنيا شكنجه كند، خداوند او را در آخرت، شكنجه خواهد كرد.

١٧٢٨. مسند زيد به نقل از زيد بن على، از پدرش، از جدّش درباره امام على ٧: به درستى كه او (على ٧) به عمر درباره زنِ حامله‌اى كه اعتراف به زنا كرده بود و عمر دستور