گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٩٨ - ٣/ ٢ به خاك سپارندگان امام عليه السلام و يارانش
كارهاى [به خاكسپارى] پدرش را انجام داد و سپس باز گشت.
امام رضا عليه السلام به او فرمود: «آن كس كه به على بن الحسين عليه السلام امكان آمدن به كربلا و به عهده گرفتن كارهاى پدرش را داد، همو به صاحب اين امر (امامت) امكان مىدهد كه به بغداد بيايد و كار پدرش را به عهده گيرد و باز گردد، در حالى كه در بند و در اسارت هم نيست».[١]
٥٤٠. بصائر الدرجات- به نقل از قاسم بن يحيى، از يكى از شيعيان، از امام صادق عليه السلام-: هنگام قبض روح پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله، جبرئيل با فرشتگان و «روح»- كه با او در شب قدر فرود مىآمدند-، به زمين آمدند.
ديده امير مؤمنان عليه السلام گشوده شد و آنان را از انتهاى آسمانها تا زمين ديد كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله را همراه او غسل مىدهند و همراهش بر او نماز مىخوانند و برايش قبر مىكَنند و به خدا سوگند، جز آنان، كسى براى او قبر نكَند، تا آن جا كه چون در قبرش نهاده شد، با كسى كه به درون قبر رفت، رفتند و پيامبر صلى اللَّه عليه و آله سخن گفت و گوش امير مؤمنان عليه السلام نيز باز شد و شنيد كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله سفارش وى را به آنان مىكند و به گريه فتاد. و شنيد كه آنان مىگويند: از هيچ تلاشى فروگذار نمىكنيم و پس از تو، او (على) همراه و يار ما خواهد بود و پس از اين بار، ديگر ما را به چشم نمىبيند.
تا آن كه امير مؤمنان عليه السلام در گذشت و حسن عليه السلام و حسين عليه السلام، همان چيزهايى را كه
[١] أرسَلَ عُمَرُ بنُ سَعدٍ- خَذَلَهُ اللَّهُ- بِالرَّأسِ إلَى ابنِ زِيادٍ مَعَ سِنانِ بنِ أنَسٍ النَّخَعِيِّ قاتِلِ الحُسَينِ عليه السلام ٥٥٨
( الفصول المهمّة: ص ١٩٠).