گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٩١ - ٥/ ٥ عباس بن على عليه السلام
ميان فرات و سراپرده خيمهها، در حال بُردن آب، او را كُشتند. قبرش نيز همان جاست. خدايش رحمت كند!
همچنين، دستها و پاهايش را از سرِ كينهورزى با او و به سبب گرفتارى [هايى كه برايشان به وجود آورده بود] و كُشتارى كه از آنها كرده بود، قطع كردند. از اين رو بود كه او «سقّا» ناميده شد.[١]
٣٩٨. عمدة الطالب: در يادكردِ فرزندان عبّاس بن امير مؤمنان، على بن ابى طالب عليه السلام كه كنيهاش، ابو الفضل و لقبش سقّا بود؛ زيرا در واقعه عاشورا، براى برادرش آب آورد و قبل از آن كه آن را به او برسانَد، كشته شد و قبرش نيز نزديك شريعه (راهْآب) فرات، يعنى همان شهادتگاه اوست.
در آن روز، پرچمدار حسين عليه السلام، برادرش [عبّاس عليه السلام] بود.
شيخ ابو نصر بخارى، از مُفَضّل بن عمر، از جعفر بن محمّد صادق عليه السلام، روايت كرده است كه فرمود: «عمويمان عبّاس بن على عليه السلام، تيزبين بود و ايمانى استوار داشت. همراه ابا عبد اللَّه عليه السلام جنگيد و آزمونى نيكو داد و به شهادت رسيد».
خون عبّاس عليه السلام، به گردن بنى حَنيفه است. او به هنگام شهادت، ٣٤ سال داشت.
مادر او و برادرانش: عثمان، جعفر و عبد اللَّه، امّ البنين فاطمه، دختر حِزام بن خالد بن ربيعة بن وحيد بن كعب بن عامر بن كِلاب بن ربيعة بن عامر بن صَعصَعة بن معاوية
[١] الإقبال: ج ٣ ص ٧٣.