گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٢٦ - ٦/ ٧ طرماح بن عدى
در كار خويش بينديشى و وضعيّت برايت روشن گردد، پس حركت كن تا تو را بر ستيغ كوه ما- كه اجأ نام دارد[١]- فرود آورم؛ قلّهاى كه- به خدا سوگند- ما را از پادشاهان غَسّان و حِمَير و نيز از نعمان بن مُنذِر و از سياه و سرخ، ايمن داشته است. به خدا سوگند كه اگر بر ما خوارى فرود آيد، با تو راه مىافتم تا تو را در روستا [ى خودمان] فرود مىآورم.
آن گاه به دنبال مردانى از بنى اجَأ و بنى سَلمى از قبيله طَى مىفرستيم و به خدا سوگند، ده روز طول نمىكشد كه سوارهها و پيادهها از قبيله طى، نزد تو خواهند آمد. آن وقت، هر مقدار دوست دارى، در ميان ما اقامت فرما و اگر اتّفاقى رخ دهد، من تضمين مىكنم كه بيست هزار جنگجوى طايى با شمشير از تو دفاع كنند. به خدا سوگند كه هرگز دستى به تو نمىرسد، تا زمانى كه چشمى از آنان باز و بسته مىشود [و زندهاند].
[حسين عليه السلام] به وى فرمود: «خداوند، به تو و مردمانت، پاداش خير دهد! به راستى كه ميان ما و آنان، عهدى است كه نمىتوانيم بر هم زنيم و نمىدانيم كه كار ما و آنان در پايان، به كدام سو مىرود».[٢]
[١] سوره توبه: آيه ٥٤.
[٢] سوره نساء: آيه ١٤٢ و ١٤٣.