گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦١ - تأملى در گزارش طرح ترور ابن زياد
إنَّ الإيمانَ قَيَّدَ الفَتْكَ، وَ لا يَفْتِكُ مُؤمِنٌ[١].
اسلام، غافلگيرانه كشتن را در بند كشيده است و هيچ مسلمانى، غافلگيرانه نمىكُشد.
همچنين در برخى از گزارشها، مسلم، علّت امتناع خود را فقط حديث مورد اشاره، ذكر كرده است.
در گزارشى ديگر، مسلم، علّت امتناع خود را تنها مايل نبودن هانى به انجام گرفتن اين كار در خانه او مىداند.
و در نقلى ديگر، مسلم براى توجيه كار خود، به دو عامل اشاره مىكند: يكى، حديث «فَتك (ترور)»؛ و ديگر، اين كه مايل نبوده است اين اقدام در خانه شَريك بن اعوَر انجام شود.
با تأمّل در اين گزارشهاى متناقض، نخستين نكتهاى كه به ذهن مىرسد، ساختگى بودنِ همه آنهاست؛ زيرا:
اوّلًا، حضور يافتن ابن زياد در خانه علاقهمندان به مسلم، به معناى قرار دادن خود در كانون خطر است كه با در نظر گرفتن زيركى سياسى ابن زياد و اوضاع بحرانى كوفه، انجام گرفتن اين اقدام ضدّ امنيتى به وسيله او، باور نكردنى است، بويژه اين كه از طريق مأمور نفوذى خود، اطّلاع يافته بود كه مسلم در خانه هانى، مخفى شده است.
ثانياً، ضرورترين لازمه اجراى نقشه ترور، مخفيكارى است و اين، با در جريان كار قرار گرفتن سى نفر- كه همراهى آنها براى ترور يك نفر، ضرورتى ندارد-، منافات دارد.
ثالثاً، اگر نقشه اعدام ابن زياد، واقعيت داشت، مقتضاى در نظر گرفتن تدابير
[١] لَمّا أصبَحَ[ ابنُ زِيادٍ] جَلَسَ مَجلِسَهُ، وأذِنَ لِلنّاسِ فَدَخَلوا عَلَيهِ، وأقبَلَ مُحَمَّدُ بنُ الأَشعَثِ فَقالَ: مَرحَباً بِمَن لا يُستَغَشُّ ولا يُتَّهَمُ، ثُمَّ أقعَدَهُ إلى جَنبِهِ، وأصبَحَ ابنُ تِلكَ العَجوزِ وهُوَ بِلالُ بنُ اسَيدٍ، الَّذي آوَت امُّهُ ابنَ عَقيلٍ، فَغَدا إلى عَبدِ الرَّحمنِ بنِ مُحَمَّدِ بنِ الأَشعَثِ فَأَخبَرَهُ بِمَكانِ ابنِ عَقيلٍ عِندَ امِّهِ.
قالَ: فَأَقبَلَ عَبدُ الرَّحمنِ حَتّى أتى أباهُ وهُوَ عِندَ ابنِ زِيادٍ فَسارَّهُ، فَقالَ لَهُ ابنُ زِيادٍ: ما قالَ لَكَ؟ قالَ: أخبَرَني أنَّ ابنَ عَقيلٍ في دارٍ مِن دورِنا. فَنَخَسَ بِالقَضيبِ في جَنبِهِ، ثُمَّ قالَ: قُم فَاْتِني بِهِ السّاعَةَ ١٦١
( تاريخ الطبرى: ج ٥ ص ٣٧٣؛ الإرشاد: ج ٢ ص ٥٧).