گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٩ - سه عرفا
سال هفدهم هجرى، نظام عُرَفا، به گونهاى ديگر پىريزى شد، بدين ترتيب كه افرادِ تحت سرپرستى هر عريف را به تعدادى قرار مىدادند كه عطا و حقوق آنها و همسران و فرزندانشان، صد هزار درهم باشد. از اين رو، تعداد افرادِ «عِرافت» هاى مختلف، متفاوت بود؛ زيرا نظامى كه عمر بن خطّاب براى پرداخت عطا به جنگجويان در نظر گرفته بود، بر پايه مساوات قرار نداشت؛ بلكه بر اساس فضايل و ويژگىهاى افراد (مانند: صحابى بودن، شركت در جنگها به فرماندهى پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله، شركت در فتوحات و ...) متغيّر بود. بدين ترتيب، «عرافت» هاى مختلف، از بيست تا شصت جنگجو را در بر مىگرفت كه زن و فرزندان آنها نيز به اين رقم، اضافه مىشدند.
وظيفه اوّليه عُرَفا در آن زمان، اين بود كه عطا و حقوق افراد تحت مسئوليت خود را از امراى اسباع، تحويل مىگرفتند و به آنان مىرساندند. نيز در هنگام جنگ، افراد خود را آماده مىكردند و احياناً اسامى افرادى را كه از شركت در جنگ، سر باز زده بودند، به اطّلاع فرماندار يا امراى اسباع مىرساندند.
هنگامى كه لشكريان عرب، شهرنشين شدند و در كوفه مستقر گرديدند، عُرَفا، اهمّيت بيشترى يافتند؛ زيرا علاوه بر مسئوليتهاى سابق، مسئوليت كامل برقرارى امنيت در محدوده زير نظارتشان، به آنها واگذار گرديد. از اين رو، آنان دفترهايى تهيّه كرده بودند كه در آنها، اسامى جنگجويان و همسران و فرزندانشان و نيز مَوالى آنان ضبط شده بود و اسامى و سال تولّد تازه متولّدها در آنها ثبت مىشد، چنان كه اسامى افرادى كه از دنيا مىرفتند، محو مىگرديد و بدين ترتيب، شناخت كاملى از افراد خود داشتند.
به نظر مىرسد چنان كه عرفا در آن زمان در مقابل فرماندار، مسئول بودهاند، نصب و عزل آنها نيز توسّط فرماندار، صورت مىگرفته است.
در هنگام بروز تشنّج و اضطراب در شهر، نقش و اهمّيت عرفا، دوچندان مىشد؛ زيرا آنها مسئول برقرارى نظم در ميان افراد شامل عرافت خود بودند و طبعاً اگر