گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٣٦ - ٥/ ٢ زيارت دوم، به روايت«الإقبال»
نمىشوم، و اگر سلاح نداشتم تا با آنان بجنگم، به آنان سنگ پرتاب مىكنم و از تو جدا نمىشوم تا با تو بميرم.
تو، نخستين كسى بودى كه جان خود را تقديم كرد و نخستين شهيدى بودى كه به ديدار خدا رسيد و پيمانه عمرش به پايان رسيد. سوگند به خداى كعبه، رستگار شدى! خداوند، قرار گرفتن تو پيش روىِ امامت و از خود گذشتگىات را براى او سپاس نهاد، آن گاه كه حسين عليه السلام به سوى تو- كه بر زمين افتاده بودى-، آمد و فرمود: «خدايت رحمت كند، اى مسلم بن عوسجه!» و تلاوت كرد: «برخى از آنان، پيمانه عمرشان را به سر رساندند و برخى، به انتظار [شهادت] نشسته، [پيمان خود را] هرگز تغيير ندادند»[١]. خداوند، همدستان در قتل تو: عبد اللَّه ضَبابى و عبد اللَّه بن خُشكاره بَجَلى را لعنت كند!
سلام بر سعد بن عبد اللَّه حَنَفى كه حسين عليه السلام به او اجازه بازگشت داد؛ امّا او گفت: نه! به خدا سوگند، ما تو را رها نمىكنيم تا خداوند بداند كه ما در غياب پيامبر
سِلاحٌ اقاتِلُهُم بِهِ لَقَذَفتُهُم بِالحِجارَةِ، ولَم افارِقكَ حَتّى أموتَ مَعَكَ».
وكُنتَ أوَّلَ مَن شَرى نَفسَهُ، وأوَّلَ شَهيدٍ شَهِدَ اللَّهَ وقَضى نَحبَهُ، فَفُزتَ بِرَبِّ الكَعبَةِ، شَكَرَ اللَّهُ استِقدامَكَ ومُواساتَكَ إمامَكَ، إذ مَشى إلَيكَ وأنتَ صَريعٌ، فَقالَ:
«يَرحَمُكَ اللَّهُ يا مُسلِمَ بنَ عَوسَجَةَ»، وقَرَأَ: «فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا)، لَعَنَ اللَّهُ المُشتَرِكينَ في قَتلِكَ: عَبدَ اللَّهِ الضِّبابِيَّ، وعَبدَ اللَّهِ بنَ خُشكارَةَ البَجَلِيَّ.
السَّلامُ عَلى سَعدِ بنِ عَبدِ اللَّهِ الحَنَفِيِّ، القائِلِ لِلحُسَينِ وقَد أذِنَ لَهُ فِي الانصِرافِ: «لا وَاللَّهِ لا نُخَلّيكَ حَتّى يَعلَمَ اللَّهُ أنّا قَد حَفِظنا غَيبَةَ رَسولِ
[١] ر. ك: ص ٩٤٧ ح ٧٨٤ و ٧٨٥.