خداوندا! سنّت تو، تباه و احكام تو، تعطيل و نسل پيامبر تو، در زمين، سرگردان اند. خداوندا! حق و اهل آن را يارى ده و باطل و اهل آن را در هم بكوب و با نجات دادن ما، بر ما منّت نِه و ما را به ايمان، ره‌نمون ساز و در گشايش كار ما، شتاب كن و آن را به گشايش كار اوليايت سامان ده و آنها را دوست ما قرار ده و ما را وارد بر آنان ساز.

خداوندا! هر كسى را كه روز كشته شدن پسر پيامبرت و برگزيده‌ات را عيد قرار داد و با آن، خوشى و سرحالى كرد، نابود كن و آخرينشان را بگير، همان گونه كه اوّلينشان را گرفتى، و عذاب و عقوبتت را دو برابر به هر ستم كننده بر اهل بيت پيامبرت، قرار بده و پيروان و پيشوايانشان را نابود ساز و حاميان و گروهشان را هلاك كن.

خداوندا! درودها و رحمت‌ها و بركت‌هايت را بر نسل پيامبرت افزون كن؛ همان نسلى كه حقّشان ضايع شد و ترسان و خوارشده و باقى‌مانده شجره پاك و خجسته‌اند.

خداوندا! آرمان آنان را رفعت بخش و حجّتشان را آشكار كن و بلا و تنگى و تاريكى و بيهودگى‌ها و تيرگى را از آنان برطرف كن و دل‌هاى شيعيانشان و حزبت را بر طاعت آنان و دوستى و يارى و ولايتشان استوار ساز و آنان را كمك كن و شكيبايى در برابر آزارها را نصيبشان كن و برايشان روزگارى مشهود و وقت‌هاى پسنديده فرخنده قرار ده، كه گشايش امورشان در آن ايّام، نزديك شود و مايه مكنت و يارى‌شان گردد، همان گونه كه براى دوستانت در كتاب نازل‌شده‌ات تضمين كردى. تو گفتى- و گفته تو، عين حق است- كه: «خداوند به كسانى كه ايمان آورده و كار شايسته كرده‌اند، وعده داده است كه آنان را در زمين، جانشين [خويش‌] گرداند- همان گونه كه پيش از آنها را جانشين [خويش‌] كرد- و براى آنان دينش را كه برايشان رضايت داده، فراهم سازد و نگرانى‌شان را به امنيت بدل سازد، [و اين كه‌] مرا بپرستند و برايم هيچ انبازى قرار ندهند»[١].

[١] أتَينا رَسولَ اللَّهِ صلى اللَّه عليه و آله فَخَرَجَ إلَينا مُستَبشِراً يُعرَفُ السُّرورُ في وَجهِهِ، فَما سَأَلناهُ عَن شَي‌ءٍ إلّا أخبَرَنا بِهِ، ولا سَكَتنا إلَّا ابتَدَأَنا، حَتّى مَرَّت فِتيَةٌ مِن بَني هاشِمٍ، فيهِمُ الحَسَنُ وَالحُسَينُ عليهما السلام، فَلَمّا رَآهُمُ التَزَمَهُم، وَانهَمَلَت عَيناهُ، فَقُلنا: يا رَسولَ اللَّهِ! ما نَزالُ نَرى في وَجهِكَ شَيئاً نَكرَهُهُ؟

فَقالَ: إنّا أهلُ بَيتٍ اختارَ اللَّهُ لَنَا الآخِرَةَ عَلَى الدُّنيا، وإنَّهُ سَيَلقى أهلُ بَيتي مِن بَعدي تَطريداً وتَشريداً فِي البِلادِ، حَتّى تَرتَفِعَ راياتُ سودٍ مِنَ المَشرِقِ، فَيَسأَلونَ الحَقَّ فَلا يُعطونَهُ، ثُمَّ يَسأَلونَهُ فَلا يُعطونَهُ، ثُمَّ يَسأَلونَهُ فَلا يُعطونَهُ، فَيُقاتِلونَ فَيُنصَرونَ، فَمَن أدرَكَهُ مِنكُم أو مِن أعقابِكُم فَليَأتِ إمامَ أهلِ بَيتي ولَو حَبواً عَلَى الثَّلجِ، فَإِنَّها راياتُ هُدىً، يَدفَعونها إلى رَجُلٍ مِن أهلِ بَيتي، يُواطِئُ اسمُهُ اسمي... فَيَملِكُ الأَرضَ، فَيَملَؤُها قِسطاً وعَدلًا كَما مُلِئَت جَوراً وظُلماً ٨٢٧

( المستدرك على الصحيحين: ج ٤ ص ٥١١ ح ٨٤٣٤؛ دلائل الإمامة: ص ٤٤٦ ح ٤٢٠).