گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٢٩ - ٩/ ٩ اصابت تيرى به سينه امام عليه السلام
٤٣٩. تاريخ دمشق- به نقل از مُسلم بن رِباح، غلام آزاد شده على بن ابى طالب عليه السلام-: روز شهادت حسين بن على عليه السلام، با او بودم. تيرهايى به صورتش اصابت كرده بود. به من فرمود: «اى مُسلم! دستت را زير خونها بگير».
گرفتم. چون [دستهايم از خون] پُر شدند، فرمود: «آنها را در دستم بريز».
آنها را در دستش ريختم. آنها را به سوى آسمان پاشيد و گفت: «خدايا! خون فرزند دختر پيامبرت را بستان».
قطرهاى از آن خون، بر زمين نريخت.[١]
٩/ ٩ اصابت تيرى به سينه امام عليه السلام
٤٤٠. مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمى: حسين عليه السلام كه بر اثر نبرد، كمتوان شده بود، ايستاد و به استراحت پرداخت. همان هنگام كه ايستاده بود، سنگى آمد و به پيشانىاش خورد. خون از پيشانىاش، سرازير شد. پارچهاى را گرفت تا خون از پيشانىاش پاك كند كه تيرى با پيكانِ سه شاخه آهنين و مسموم آمد و در قلبش نشست.[٢]
[١] الشِّمرُ جالِسٌ عَلى صَدرِكَ، مولِغٌ سَيفَهُ عَلى نَحرِكَ، قابِضٌ عَلى شَيبَتِكَ بِيَدِهِ، ذابِحٌ لَكَ بِمُهَنَّدِهِ، قَد سَكَنَت حَواسُّكَ، وخَفِيَت أنفاسُكَ، ورُفِعَ عَلَى القَنا رَأسُكَ ٤٦٥
( المزار الكبير: ص ٥٠٥، مصباح الزائر: ص ٢٣٣).
[٢] در المناقب، ابن شهرآشوب( ج ٤ ص ١١٠)، اين افزوده آمده است:« و تيرهاى فرو رفته در زِرِهش، مانند خار در پوست خارپشت بود».