گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٤ - ٧/ ١ كوششهاى يزيد براى جلوگيرى از حركت امام عليه السلام
٢١٠. الفتوح: نامه يزيد بن معاويه از شام، با پيك براى مردم مدينه (اعم از قريش و جز آنان از بنى هاشم) رسيد. در آن، اين اشعار بود: ...
اى خويشان ما! اينك كه جنگ، آرام گرفته است، آن را بر ميفروزيد
و به رشتههاى آشتى در آويزيد و چنگ زنيد.
جنگ، اقوامى را كه پيش از شما بودند، فريفت
و ملّتهايى را نابود ساخت.
پس نسبت به خويشان خود، انصاف روا داريد و با گردنكشى، آنان را به نابودى نيفكنيد.
چه بسا گردنكشانى كه پايشان، لغزيده است.
مردم مدينه، به اين ابيات نگريستند و آن گاه، ابيات و نامه را براى حسين بن على عليه السلام فرستادند. ايشان، چون در آن نگريست، دانست كه نامه يزيد بن معاويه است.
حسين عليه السلام پاسخ را بدين ترتيب نگاشت: «به نام خداى بخشنده مهربان. «و اگر تو را تكذيب كردند، بگو: عمل من، به من اختصاص دارد و عمل شما، به شما اختصاص دارد. شما، از آنچه من انجام مىدهم، [بيزار و] جدا هستيد و من از آنچه شما انجام مىدهيد، [بيزار و] جدا هستم»[١]. والسّلام!».[٢]
[١] بدين ترتيب، روشن است كه« دعاى عرفه» امام حسين عليه السلام مربوط به اين حجّ ايشان( نهم ذى حجّه سال شصت هجرى) نيست.
[٢] ر. ك: نقشه شماره ٣ در پايان كتاب.