گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠١٤ - ٥/ ١ زيارت نخست، به روايت«المزار الكبير»
دادند و دستِ نابودى به سوى تو گشودند و پيمان تو را رعايت ننمودند و كيفر كُشتن دوستان تو و غارت كاروان تو را ناديده گرفتند. تو در غبار [جنگ]، پيش آمدى و آزارها را به جان خريدى و با شكيبايىات، فرشتگان آسمانها را به شگفت آوردى.
دشمنانت، از همه سو، گِردت را فرا گرفتند و با زخمهاى كارى، تو را زمينگير كردند و تو را از حركت كردن، باز داشتند و ياورى براى تو نمانْد و تو براى رضاى خدا، شكيبا بودى. از زنان و فرزندانت دفاع مىكردى تا آن كه تو را از اسبت، به زير كشيدند و زخمى و خونين، به زمين افتادى و اسبها، تو را زير سُمهايشان گرفتند و طاغيان، با شمشيرهاى بُرّان، بر سرت ريختند و عَرَق مرگ، بر پيشانىات نشست و چپ و راست پيكرت، منقبض و منبسط مىشد و نيمنگاهى از زير چشم، به چادرها و سَرايت داشتى و [دردهايت] تو را به خود، نه فرزندان و خانوادهات، مشغول كرد و اسبت به شتاب گريخت و با شيهه و زارى، آهنگ خيمههايت را كرد.
وبَسَطوا إلَيكَ أكُفَّ الاصطِلامِ، ولَم يَرعَوا لَكَ ذِماماً، ولا رَاقَبوا فيكَ أثاماً في قَتلِهِم أولِياءَكَ ونَهبِهِم رِحالَكَ، أنتَ مُقَدَّمٌ فِي الهَبَواتِ، ومُحتَمِلٌ لِلأَذِيّاتِ، وقَد عَجِبَت مِن صَبرِكَ مَلائِكَةُ السَّماواتِ.
وأحدَقوا بِكَ مِن كُلِّ الجِهاتِ، وأثخَنوكَ بِالجِراحِ، وحالوا بَينَكَ وبَينَ الرَّواحِ، ولَم يَبقَ لَكَ ناصِرٌ، وأنتَ مُحتَسِبٌ صابِرٌ، تَذُبُّ عَن نِسوَتِكَ وأولادِكَ. حَتّى نَكَسوكَ عَن جَوادِكَ، فَهَوَيتَ إلَى الأَرضِ جَريحاً، تَطَؤُكَ الخُيولُ بِحَوافِرِها، وتَعلوكَ الطُّغاةُ بِبَواتِرِها، قَد رَشَحَ لِلمَوتِ جَبينُكَ، وَاختَلَفَت بِالانقِباضِ وَالانبِساطِ شِمالُكَ ويَمينُكَ، تُديرُ طَرفاً خَفِيّاً إلى رَحلِكَ وبَيتِكَ، وقَد شُغِلتَ بِنَفسِكَ عَن وَلَدِكَ وأهلِكَ، وأسرَعَ فَرَسُكَ شارِداً، وإلى خِيامِكَ قاصِداً، مُحَمحِماً باكِياً.