دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٨٢ - سخنى در بر حق بودن امام على در تمام جنگها

وَ القاسِطينَ وَ المارِقينَ؛ پس از من با ناكثين، قاسطين و مارقين مى‌جنگى». سخن درباره اين حديث هم مانند ديگر احاديثى است كه گذشت. اين حديث نيز از هر ايراد سَندى مبرّاست و دليلى بر بطلان صدور آن نيست و ثبوتش مسلّم است و شيعه و اهل سنّت، تسليم نقل و روايت آن‌اند و اين، دليلى ديگر است بر درستى آن حديث.

و از همين نمونه‌هاست سخن پيامبر ٦ كه: «عَلِيٌّ مَعَ الحَقِّ وَالحَقُّ مَعَ عَلِيٍّ، اللّهُمَّ أدِرِ الحَقَّ مَعَ عَلِيٍّ حَيثُما دارَ؛ على با حق است و حق با على است. بار خدايا! حق را بر محور على بچرخان، هر كجا كه او چرخيد».[١] اين را نيز محدّثان اهل سنّت روايت كرده‌اند و از جمله احاديث صحيح خود به شمار آورده‌اند و كسى بر سندش اعتراض نكرده است و هيچ يك از آنان بر تكذيب راويانش اقدامى نكرده است و دليلى عقلى يا نقلى بر باطل بودنش يافت نمى‌شود. پس اعتقاد به درستى آن، لازم است. و از همين‌هاست اين سخن پيامبر ٦: «اللّهُمَّ والِ مَن والاهُ، وعادِ مَن عاداهُ، وَانصُر مَن نَصَرَهُ، وَاخذُل مَن خَذَلَهُ؛ بارخدايا! دوست بدار آن را كه على را دوست بدارد، و دشمن باش با آن كه با على دشمن است، و يارى كن آن را كه على را يارى رسانَد، و درمانده كن آن را كه از يارى على دست بدارد».[٢] اين روايت، مشهورتر از آن است كه نيازمند جمع سند باشد و اين حديث نيز نزد ناقلان اخبار، مسلّم است.

و نيز سخن پيامبر ٦ به على ٧ كه: «قاتَلَ اللّهُ مَن قاتَلَكَ، وعادَى اللّهُ مَن عاداكَ؛

[١]. الطرائف: ص ١٠٣ ح ١٥٠، كشف الغمّة: ج ١ ص ١٤٣، إعلام الورى: ج ١ ص ٣١٦، نهج الحقّ: ص ٢٢٤، إحقاق الحقّ: ج ٥ ص ٦٢٣ ٦٣٨؛ المستدرك على الصحيحين: ج ٣ ص ١٣٥ ح ٤٦٢٩، تاريخ بغداد: ج ١٤ ص ٣٢١ ش ٧٦٤٣، فرائد السمطين: ج ١ ص ١٧٦ ح ١٣٨، المناقب، خوارزمى: ص ١٠٤ ح ١٠٧، الإنصاف: ص ٦٦، تطهير الجنان واللسان: ص ٥١.

[٢]. مسند ابن حنبل: ج ١ ص ٢٥٤ ح ٩٦٤ و ص ٢٥٠ ح ٩٥١.