دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١٣ - فصل دوم خبردادن پيامبر از فتنههاى پس از خود

با اين سخن كه «پيامبر خدا، آنان را قاسطين ناميد»، به اين سخن پيامبر ٦ اشاره داريم [كه فرمود]: «پس از من با ناكثين، قاسطين و مارقين خواهى جنگيد» و اين خبر، از نشانه‌هاى نبوّت پيامبر خداست؛ چرا كه به صراحت، خبردادن از غيب است و هيچ گونه ترديد و شبهه‌اى در آن راه ندارد، آن گونه كه در گزارش‌هاى مجملْ راه دارد.

سخن پيامبر خدا [در حديث ياد شده درباره جنگ با] مارقين، سخن نخست او را درباره خوارج، تأييد مى‌كند كه فرمود: «آنان از دينْ بيرون مى‌روند، چنان كه تير از چلّه كمان بيرون مى‌رود» و سخن او [درباره جنگ با] ناكثين، گواهى مى‌دهد كه آنان در ابتداى امر، بيعت شكستند و على ٧ به هنگام بيعت آنان با او اين آيه را تلاوت مى‌كرد: «پس هركه پيمان‌شكنى كند، تنها به زيان خود پيمان مى‌شكند»».

و امّا اهل صفّين، پس آنان در نظر علماى معتزله، به جهت ستمگرى‌شان، در آتشْ جاودان‌اند و اين سخن خداوند درباره‌شان صادق است: «ولى ستمگران، هيزم جهنّم خواهند بود».