دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٥ - فصل دوم خبردادن پيامبر از فتنههاى پس از خود

فصل دوم

خبردادن پيامبر از فتنه‌هاى پس از خود

١٩٨٧. امام على ٧: آن گاه كه خداوند سبحان، اين آيه را نازل كرد: «الف، لام، ميم. آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند:" ايمان آورديم"، رها مى‌شوند ومورد آزمايش قرار نمى‌گيرند؟»، دانستم تا زمانى كه پيامبر خدا در ميان ماست، فتنه‌ها [و بحران‌ها] بر ما فرود نمى‌آيد. گفتم: اى پيامبر خدا! اين چه فتنه‌اى است كه خداوند متعال به تو خبر داده است؟

فرمود: «اى على! امّت من پس از من آزمايش مى‌شوند».

گفتم: اى پيامبر خدا! آيا در روز جنگ احُد، آن گاه كه گروهى از مسلمانان به شهادت رسيدند و شهادت نصيب من نشد و اين بر من گران آمد، به من نفرمودى: «تو را مژده باد كه شهادت به دنبال توست»؟

پيامبر خدا فرمود: «اين چنين است كه مى‌گويى. حال در آن هنگام، صبر تو چگونه است؟».

گفتم: اى پيامبر خدا! اين از موارد صبر نيست؛ بلكه از موارد مژده و سپاس گزارى است.

و [پيامبر خدا] فرمود: «اى على! مردمان با ثروتشان آزموده مى‌شوند و با ديندارى خود بر پروردگارشان منّت مى‌گذارند، و رحمت خدا را آرزو مى‌كنند و از قهر او، خود را در امان مى‌دانند. حرام خدا را با شبهههاى دروغ و هوس‌هاى غفلت‌زا، حلال مى‌شمارند، خمر را به نام نبيذ، حلال مى‌شمارند و رشوه را با نام هديه، و ربا را با نام خريد و فروش».