دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٧ - ١٠/ ٢ ٢ خونريزى ناروا

١٨٧٤. امام على ٧: ستم، يكى از نابود كننده‌هاست.

١٨٧٥. امام على ٧: ستم، گام‌ها را بلغزانَد و نعمت‌ها را بستانَد و امّت‌ها را نابود سازد.

١٨٧٦. امام على ٧: توانمندى را ستم از بين ببرَد.

١٨٧٧. امام على ٧: آن كه حقّ مظلوم را از ستمگر نستاند، خداوند، توانش را بستاند.

١٠/ ٢ ـ ٢

خونريزى ناروا

١٨٧٨. امام على ٧ در سفارش‌نامه‌اش به مالك اشتر: بپرهيز از خون‌ها و ريختن آنها به ناروا؛ چرا كه چيزى مانند ريختن خون به ناحق، كيفر را نزديك نسازد و گناه را بزرگ نگردانَد و نعمت را نبَرد و رشته عمر را پاره نسازد، و خداوندِ سبحان، در روز رستاخيز، آغاز كننده داورى بين بندگان در خون‌هايى است كه از يكديگر ريخته‌اند.

پس حكومت خود را با ريختن خونى به حرام، نيرومند مكن كه خون به حرام ريختن، قدرت را به ناتوانى و سستى كشانَد، بلكه دولت را از صاحب آن، به ديگرى مُنتقل سازد، و در كشتن به ناحق، هيچ عذرى نزد خداوند و من برايت نباشد؛ چرا كه در آن، قصاص باشد؛ و اگر دچار خطا گشتى و تازيانه يا شمشير يا دستت، در كيفر، زياده‌روى كرد يا به مشت زدن و يا بيشتر از آن، [ناخواسته‌] مرتكب قتلى شدى، گردنكشى و غرور قدرت نبايد تو را وا دارد كه خود را برتر دانى و خون‌بهاى كشته شده را به خانواده‌اش نرسانى.

١٨٧٩. امام على ٧: مانده [كسانى كه‌] به شمشير [رفته‌اند]، پايدارتر و پرشمارتر است.