دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٧ - ٥/ ١٦ پارسايى و احتياط در هزينه كردن از بيت المال

١٥٦١. الغارات به نقل از بكر بن عيسى: على ٧ مى‌فرمود: «اى كوفيان! اگر از پيش شما بيرون رفتم بجز با مركب، بار سفر و غلامم، پس من خيانت‌پيشه‌ام!». هزينه زندگى‌اش را از محصولات او در مدينه از منطقه يَنْبُع مى‌آوردند.

١٥٦٢. الجمل به نقل از ابو مِخْنَف لوط بن يحيى، از استادانش: هنگامى كه امير مؤمنان، تصميم گرفت به سوى كوفه برود، در ميان بصريان به پا خاست و فرمود: «اى مردمان بصره! از چه مى‌خواهيد بر من خُرده گيريد؟». به لباس و ردايش اشاره كرد و فرمود: «به خدا سوگند، اين دو از نخ‌ريسى همسرم است. از چه مى‌خواهيد بر من خُرده گيريد اى بصريان؟»، و اشاره كرد به كيسه‌اى كه در دستش بود و خرجى‌اش در آن قرار داشت. آن‌گاه فرمود: «به خدا سوگند، اين، از محصولات من در مدينه است. پس اگر از نزد شما بيرون روم و بيش از آنچه مى‌بينيد با من باشد، پس نزد خداوند، از خيانتكارانم».

١٥٦٣. تاريخ دمشق به نقل از عنتره: بر على ٧ در منطقه خُوَرْنَق‌[١] وارد شدم و جامه كهنه حاشيه‌دارى بر تن داشت ... گفتم: اى اميرمؤمنان! خداوند براى تو و خانواده‌ات، در اين مال، بهره‌اى قرار داده و تو با خود، چنين مى‌كنى؟ فرمود: «به خدا سوگند، من چيزى از مال شما برندارم، و اين نيست، مگر همان جامه‌اى كه از خانه‌ام برداشتم» يا گفت: «از مدينه».

١٥٦٤. الغارات به نقل از زاذان: به همراه قنبر، نزد على ٧ رفتم. پس قنبر گفت: اى امير مؤمنان! به پاخيز كه برايت چيز گران‌بهايى پنهان كرده‌ام.

[١]. مكانى در اطراف كوفه.