يعنى: به درستى كه شنيدم از پدرم امام محمّد باقر عليه السلام مى گفت كه: به درستى كه اللّه ـ عَزَّ وَ جَلَّ ـ چون نوشته باشد بر بنده اين را كه داخل شود در تصديق به امامت ما ، مى باشد شتابان تر سوى آن تصديق از مرغى كه به شتاب به آشيان خود رود.

[حديث ] چهارم

.اصل: [أَبُو عَلِيٍّ الْأَشْعَرِيُّ، عَنْ مُحَمَّ «لَا ، يَا فُضَيْلُ، إِنَّ اللّه َ إِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ خَيْراً، أَمَرَ مَلَكاً فَأَخَذَ بِعُنُقِهِ، فَأَدْخَلَهُ فِي هذَا الْأَمْرِ طَائِعاً أَوْ كَارِهاً».

شرح: روايت است از فضيل بن يسار گفت كه: گفتم امام جعفر صادق عليه السلام را كه: آيا خوانيم مخالفان را سوى تصديق به امامت شما و مباحثه با ايشان كنيم؟ پس گفت كه: نه اى فضيل! به درستى كه اللّه تعالى چون اراده كند به بنده ، عاقبت به خيرى را ، به سبب علم به استحقاق او سعادت را ، امر مى كند فرشته را ، پس خوب مى گيرد گردن او را ، پس داخل مى كند او را در تصديق به امامت ما ، خواه خواهنده باشد پيش از آن ، يا نخواهنده باشد پيش از آن . اشارت به توفيق است. اصل: تَمَّ كِتَابُ الْعَقْلِ [١] وَالتَّوْحِيدِ مِنْ كِتَابِ الْكَافِي، وَيَتْلُوهُ كِتَابُ الْحُجَّةِ [٢] الْجُزْءِ الثَّانِي مِنْ كِتَابِ الْكَافِي تَأْلِيفِ الشَّيْخِ أَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ يَعْقُوبَ الْكُلَيْنِيِّ رَحْمَةُ اللّه ِ عَلَيْهِ. وَالْحَمْدُ لِلّهِ أَوَّلاً وَآخِراً وَظَاهِراً وَبَاطِناً . شرح: اين از الحاقات كاتبان است. يعنى: تمام شد كتاب عقل و توحيد ، از جمله كتاب كافى . و لاحق مى شود آن را

[١] كافى مطبوع : + «والعلم» .[٢] كافى مطبوع : + «في» .