صافي در شرح کافي - قزوینی، خلیل - الصفحة ٤٨٦

يعنى: روايت است از بُرَيد (به ضمّ باء يك نقطه و فتح راء بى نقطه) عِجْلى (به كسر عين بى نقطه و سكون جيم) گفت كه: شنيدم از امام محمّد باقر عليه السلام مى گفت كه: به سبب ما عبادت كرده شد اللّه تعالى و به سبب ما شناخته شد اللّه تعالى و به سبب ما يگانه شمرده شد اللّه ـ تَبَارَكَ وَ تَعَالى ـ و محمّد، رسولِ اَللّهِ ـ تَبَارَكَ وَ تَعَالى ـ است.

[حديث] يازدهم

.اصل: [بَعْضُ أَصْحَابِنَا، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ ع «إِنَّ اللّه َ تَعَالى أَعْظَمُ وَأَعَزُّ وَأَجَلُّ وَأَمْنَعُ مِنْ أَنْ يُظْلَمَ، وَلكِنَّهُ خَلَطَنَا بِنَفْسِهِ فَجَعَلَ ظُلْمَنَا ظُلْمَهُ، وَوَلَايَتَنَا وَلَايَتَهُ؛ حَيْثُ يَقُولُ: «إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ ءَامَنُوا» [١] يَعْنِي الْأَئِمَّةَ مِنَّا». ثُمَّ قَالَ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ: «وَمَا ظَلَمُونَا وَلكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ» [٢] ثُمَّ ذَكَرَ مِثْلَهُ.

شرح: يُظْلَمَ، به صيغه مضارع غايب مجهولِ باب «ضَرَبَ» است؛ و مراد اين است كه: هيچ كس اين توهّم نكرده تا دفع آن بايد كرد. فاء در فَجَعَلَ براى بيان است. حَيْثُ ظرفِ وَوَلَايَتَنَا وَلَايَتَهُ است. يَعْنِي الْأَئِمَّةَ مِنَّا تفسير «الَّذِينَ ءَامَنُوا» است و اين مبنى بر اين است كه مراد به ايمان اين جا، تصديق به جميع مَا جَاءَ بِهِ الرَّسُول نيست، به قرينه اين كه اهل آن تصديق به جميع مخاطبان اند و هر كدامِ ايشان، قابل حكومت نيست؛ بلكه مراد، ايمن كردن پيروان خود از پيروى غير حق و از عذاب جهنّم و مانند آنها است، موافق آنچه مى آيد در «كِتَابُ الْحُجَّة» در حديث دهمِ [بَابُ] مَوْلِدِ أَبِي مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عليهماالسلام». مقصود اين است كه: با وجود آياتى كه دلالت مى كند بر اين كه حاكم، غير اللّه تعالى