يعنى: گفت رسول اللّه صلى الله عليه و آله كه: هر كه دعوى كرد كه اللّه تعالى امر مى كند به چيزى كه به غايت رسواست ، پس به تحقيق دروغ بسته بر اللّه تعالى . و هر كه دعوى كرد كه نيك و بد ، بى مشيّت اللّه تعالى است . پس به تحقيق بيرون كرده اللّه تعالى را از سلطنت ربوبيّت او . و هر كه دعوى كرد كه گناهان ، بى تقويت اللّه تعالى است ، پس به تحقيق دروغ بسته بر اللّه تعالى . و هر كه دروغ بست بر اللّه تعالى ، داخل مى كند البتّه او را در آتش .

[حديث ] هفتم

.اصل: [عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا، عَنْ أَحْمَدَ ب «لِنَفْسِهِ نَظَرَ، أَمَا لَوْ قَالَ غَيْرَ مَا قَالَ، لَهَلَكَ».

شرح: روايت است از اسماعيل بن جابر گفت كه: بود در مسجد مدينه ، مردى كه سخن مى گفت به تفويضِ اوّلِ معتزله و مردمان جمع بودند . گفت كه: پس گفتم كه: اى مرد حاضر! آيا پرسم تو را از چيزى كه مى خواهم؟ گفت كه: بپرس. گفتم كه: مى باشد در مملكت اللّه تعالى چيزى كه نخواهد؟ گفت كه: پس آن مرد ، سر در پيش افكند زمانى دراز ، بعد از آن سر برداشت ، متوجّه من شد ، پس گفت كه: اى مرد حاضر! هر آينه اگر گويم كه : مى باشد در مملكت اللّه تعالى چيزى كه نمى خواهد ، به درستى كه او هر آيينه مغلوب خواهد بود . و اگر