كه مخالفان ، مشرك اند و تصديق اين معلومات خود مى كند . و به اين معنى اشارت است در قول اللّه تعالى در سوره انفال: «لَوْ عَلِمَ اللّهُ فِيهِمْ خَيْراً لَأَسْمَعَهُمْ» [١] .

[حديث ] دوم

.اصل: [عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ، عَ «إِنَّ اللّه َ ـ عَزَّ وَجَلَّ ـ إِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ خَيْراً، نَكَتَ فِي قَلْبِهِ نُكْتَةً مِنْ نُورٍ، وَفَتَحَ مَسَامِعَ قَلْبِهِ، وَوَكَّلَ بِهِ مَلَكاً يُسَدِّدُهُ، وَإِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ سُوءاً، نَكَتَ فِي قَلْبِهِ نُكْتَةً سَوْدَاءَ ، وَسَدَّ مَسَامِعَ قَلْبِهِ ، وَوَكَّلَ بِهِ شَيْطَاناً يُضِلُّهُ». ثُمَّ تَلَا هذِهِ الْايَةَ: «فَمَن يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْاءِسْلَـمِ وَمَن يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقًا حَرَجًا كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِى السَّمَآءِ» . [٢]

شرح: النَّكْت (به فتح نون و سكون كاف و تاء دو نقطه در بالا ، مصدر باب «نَصَرَ») : نشان كردن در زمين به سر چوب و مانند آن . النُّكْتَة (به ضمّ نون و سكون كاف) : نقطه . الْمَسَامِع (به فتح ميم و سين بى نقطه و كسر ميم ، جمع «مِسْمَع» به كسر ميم و سكون سين و فتح ميم) : گوش ها . فتح گوش هاى دل ، كنايت است از گوش انداختن سوى محكمات قرآن . و سدّ گوش هاى دل ، كنايت است از تأويل محكمات قرآن كه در آنها نهى صريح از پيروى ظن است به نامعقولاتى كه مشهور است ، مثل تخصيص آنها به اصول دين و مثل تخصيص ظن به آنچه از روى اماره نباشد. يعنى: روايت است از سليمان بن خالد از امام جعفر صادق عليه السلام ، راوى گفت كه: امام گفت كه: به درستى كه اللّه تعالى چون اراده كند به بنده ، عاقبت به خيرى را ، براى علم به استحقاق او سعادت را ، نشان مى كند در دل او يك نقطه از روشنى و مى گشايد

[١] انفال (٨) : ٢٣ .[٢] انعام (٦) : ١٢٥ .