صافي در شرح کافي - قزوینی، خلیل - الصفحة ٤٧١

يعنى: روايت است از حارث بن مُغيره (به ضمّ ميم و كسر عين با نقطه) نَصرى (به فتح نون و سكون صاد بى نقطه) گفت كه: پرسيده شد امام جعفر صادق عليه السلام از قول اللّه ـ عَزَّ وَ جَلَّ ـ در سوره قصص: «كُلُّ شَىْ ءٍ هَالِكٌ إِلَا وَجْهَهُ» [١] پس گفت: چه مى گويند مخالفان ما در معنى اين؟ گفتم: مى گويند: فانى خواهد شد هر كائنى مگر ذاتِ اللّه تعالى. پس گفت: سُبْحَانَ اللّه ، هر آينه به تحقيق گفته اند سخنى بزرگ در گناه؛ جز اين نيست كه اراده كرده اللّه تعالى به لفظ «وَجْه» راهى را كه آمده مى شود از آن راه.

[حديث] دوم

.اصل: [عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا ، عَنْ أَحْمَدَ «مَنْ أَتَى اللّه َ بِمَا أُمِرَ بِهِ مِنْ طَاعَةِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله ، فَهُوَ الْوَجْهُ الَّذِي لَا يُهَلَّكُ، وَكَذلِكَ قَالَ: «مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ» [٢] ».

شرح: أُمِرَ به صيغه معلوم و مجهول مى تواند بود. لَا يُهَلَّكُ، به صيغه مجهول غايبِ باب تفعيل است. التَّهْلِيك: باطل شمردن. مراد اين است كه: دعوت محمّد صلى الله عليه و آله و اوصياى او از قبيل دعوت الهىِ ديگر با اللّه تعالى نيست. يعنى: روايت است از امام جعفر صادق عليه السلام در قول اللّه ـ عَزَّ وَ جَلَّ ـ در سوره قصص: «كُلُّ شَىْ ءٍ هَالِكٌ إِلَا وَجْهَهُ» گفت كه: هر كس كه آمد به جانب اللّه تعالى به آن راهى كه امر كرده اللّه تعالى به آن راه ـ آن راه، طاعت محمّد صلى الله عليه و آله است ـ پس راه آن كس، راهى است كه نسبت داده نمى شود به بطلان. و همچنان به اراده بيان اين كه دعوت محمّد و اوصياى او عليهم السلام دعوت الهىِ ديگر با اللّه تعالى نيست؛ گفته اللّه تعالى در سوره نساء كه: هر كه اطاعت كند رسول را، پس به تحقيق اطاعت كرده اللّه تعالى را.