شرح: الْحَرَكَة (به فتح حاء و فتح راء، مصدر باب «حَسُنَ»): جنبيدن. الاِنْتِقَال: از حالى به حالى گرديدن. يعنى: اين باب، بيانِ امتناع حركت و انتقال است بر اللّه تعالى. در اين باب، يازده حديث است.

[حديث] اوّل

.اصل: [مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللّه ِ، عَنْ «إِنَّ اللّه َ لَا يَنْزِلُ، وَلَا يَحْتَاجُ إِلى أَنْ يَنْزِلَ، إِنَّمَا مَنْظَرُهُ فِي الْقُرْبِ وَالْبُعْدِ سَوَاءٌ ، لَمْ يَبْعُدْ مِنْهُ قَرِيبٌ، وَلَمْ يَقْرُبْ مِنْهُ بَعِيدٌ، وَلَمْ يَحْتَجْ إِلى شَيْءٍ، بَلْ يُحْتَاجُ إِلَيْهِ، وَهُوَ ذُو الطَّوْلِ، لَا إِلهَ إِلَا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ».

شرح: الْمَنْظَر (به فتح ميم و سكون نون و فتح ظاء با نقطه، مصدر ميمىِ باب «نَصَرَ») : تدبير. يَحْتَاجُ، (به صيغه مجهول است. إِلَيْهِ نايبِ فاعل است. الطَّوْل (به فتح طاء و سكون واو): بى نيازى، و توانايى، و وسعت، و بخشش؛ و اين جا همه مناسب است. و بعضِ اين فقره اقتباس از سوره مؤمن است. يعنى: روايت است از يعقوب بن جعفر ـ كه از اولاد جعفر طيّار است ـ از امام موسى كاظم عليه السلام ، راوى گفت كه: مذكور شدند نزد او جمعى كه دعوى مى كنند كه اللّه