می‌فرماید: نه، این طور نیست؛ چون نقیض «الماهیة لیست موجودة فی مرتبة ذاتها»، «الماهیة موجودةٌ فی مرتبة ذاتها» است، نه «الماهیة لیست معدومة فی مرتبة ذاتها». نقیض هر مقیدی سلب همان مقید است. نقیض سلب مقید، اثبات مقید است یا نفی سلب آن مقید؛ نه اینکه نقیض سلب مقید، سلب مقید دیگری باشد.

بعد محقق دوانی می‌گوید: اگر مقصود آقایان این باشد که وجود ماهیت مسبوق به سلب ضرورت عدم و سلب ضرورت وجود است، این همان مسبوق بودن به امکان است. اگر همین را به «حدوث ذاتی» اصطلاح کرده‌اند ]مطلب دیگری است،[ ولی اگر می‌خواهند با این مطلب تقدم یک عدم را بر وجود ثابت کنند، چنین چیزی را نتوانسته‌اند اثبات کنند.

بعد مرحوم آخوند به بیان خودش برمی‌گردد و می‌فرماید: غیر از مسأله تقدم سلب ضرورتین بر وجود، مسأله تقدم سلب بسیط بر این وجود هم ثابت می‌شود؛ یعنی ثابت می‌شود که اینجا یک سلب وجود است و یک اثبات وجود، و یک نوع رابطه تقدم و تأخر میان این سلب وجود و این اثبات وجود هست؛ یعنی آن سلب وجود بر این اثبات وجود تقدم دارد.