معمولا حدوث را این گونه تعریف می‌کنند: بودن وجود شیء بعد از عدمش (کون وجود الشیء بعد عدمه)؛ به تعبیر دیگر: مسبوقیة وجود الشیء بعدمه؛ یعنی اگر چیزی وجود داشته باشد و عدم هم داشته باشد و عدمش سابق بر وجودش باشد به آن می‌گوییم: حادث. پس اگر میان وجود و عدم شیء رابطه سبق و لحوق باشد به این صورت که عدمش تقدم بر وجودش داشته باشد، این به معنای حدوث است[٣] .

حال، تعریف قِدم که نقطه مقابل حدوث است چیست؟ قدم یعنی مسبوق نبودن وجود شیء به عدمش؛ یعنی وجود شیءْ متأخر از عدمش نباشد و عدمش تقدم بر وجودش نداشته باشد.

اگر چنین تعریف جامعی برای حدوث و قدم بیان کنیم[٤] آنوقت می‌توانیم

تقسیم کنیم و بگوییم: چند جور حدوث داریم: حدوث زمانی و در مقابلش قدم زمانی، حدوث ذاتی و در مقابلش قدم ذاتی، و نیز اگر حرف میرداماد را قبول کنیم : حدوث دهری و در مقابلش قدم دهری.

[١] . اينجا اول بحث حدوث و قدم را مطرح می‌كنند و بعد وارد بحث سبق و لحوق می‌شوند. شايد بهتراين بود كه اول بحث سبق و لحوق مطرح شود.

[٢] . اينكه بايد در اينجا تعبير «اقسام» را به كار ببريم يا تعبير «معانی»، مطلبی است كه بعدا روی آن بحثمی‌كنيم.

[٣] . بعدا خواهيم گفت كه تعريفی كه ما بيان می‌كنيم، به دلايلی با تعاريفی كه در اينجا شده فرق می‌كند.

[٤] . البته ممكن است بعدا دچار اشكالاتی شويم كه بايد ببينيم می‌توانيم آنها را رفع كنيم يا نه.