در اینجا مقدمه‌ای داشتیم که در فصل پیش هم مطرح شده بود و آن این بود: قوا متصف به تناهی و عدم تناهی نمی‌شوند مگر به حسب یک سلسله مقادیر و اعدادی که این قوا به آنها تعلق دارند، اعم از مقادیر و اعدادی که این قوا «در» آنها هستند و مقادیر و اعدادی که این قوا «بر» آنها هستند.

از نظر این آقایان قوا[٢] اعم از قوای جمادی و نباتی و حیوانی و انسانی ـ که مبدأ

حرکات در این عالم هستند ـ جوهر و از نوع صورت‌اند. در تقسیم جوهر می‌گویند : جوهر یا جسم است، یا ماده، یا صورت، یا نفس و یا عقل. قوه از نوع صورت است

[١] . [فصل ١٥.]

[٢] . مقصود از «قوا» همان است كه امروز به آن «نيروها» گفته می‌شود.