راجع به مطلب اول گفته شد در وقتی که شیء ساکن است دو معنی در مورد آن صادق است: یکی این که یک حصول استمراری در یک مقوله برای شیء وجود دارد؛ مثلا اگر شیئی از نظر «أین» ساکن است معنایش این است که این شیء دارای یک أین استمراری است، یا اگر شیئی از نظر «کمّ» ساکن است به این معناست که دارای یک کمّ مستمر است. معنا و مفهوم دومی که در مورد شیء ساکن صدق می‌کند «عدم حرکت» است؛ یعنی عدم همان حرکتی که برای شیء فرض می‌شود. گفتیم سؤال این است: «آیا «سکون» بر معنای اول اطلاق می‌شود یا بر معنای دوم؟».

[١] . اين بحث در مورد جسم است نه غير جسم.