مسأله اول ـ که مسأله ساده‌ای هم هست ـ این است که سرعت و بطؤ در همه مقولات به یک معناست؛ یعنی همان طور که در حرکت أینی سرعت و بطؤ هست، در حرکت وضعی هم هست؛ شیء وقتی به دور خودش حرکت می‌کند ممکن است این حرکت کند باشد و ممکن است تند باشد. سرعت در اینجا با سرعت در حرکت أینی به دو معنی نیست، بلکه به یک معنی است. همچنین سرعت و بطؤ در حرکات کمّی. نموّ یک شیء، ممکن است سریع باشد و ممکن است بطیء باشد. در اینجا هم سرعت به همان معنای «مسافتِ بیشتر را در زمان کمتر طی کردن» است. همچنین در حرکت کیفی. جسمی که از سفیدی به سیاهی حرکت می‌کند ممکن است این