فرهنگ معارف اسلامی - سجادی، جعفر - الصفحة ٣٣١ - اوائِلُ الْبُرْهان
الشيء خارج النفس على ما هو عليه فى النفس كه.الانية شىء زائد على الماهية خارج النفس و كانه عرض».
(تهافت التهافت ص ٣٠٢) و بنا بر اين انيت يعنى وجود.
انِّياتِ ارتِباطِيَّه
-(اصطلاح فلسفى) مراد وجودات امكانيه است كه صرف- الارتباطاند و وجود مستقل نمىباشد.
(اسفار ج ١ ص ٩)
انِّيّاتِ تَعَلُّقِيَّه-اِنّيّاتِ عَقْليَّه
- مراد عقول و نفوساند كه وجودات محضهاند و بسائطاند.
انِّيّاتِ تَعَلُّقِيّه-اِنّيّاتِ ارتِباطيّه
- (اصطلاحات فلسفى)مراد از انيات تعلقيه ممكناتاند كه صدرا از آنها تعبير بوجودات تعلقى ارتباطى كرده است و آنها را صرف تعلق و ربط ميداند.
و مراد از انيات عقليه وجودات عقلى است.
(رسائل صدرا ص ٨٧)
انّياتِ حِسِّيه
-(اصطلاح فلسفى) مراد موجودات روحانى و مجرداتاند.
(رسائل ص ٨٧ و رجوع باسفار ج ٤ ص ١٣٤ و ١٦٤ شود)
انّيَّت
-(اصطلاح فلسفى)مراد وجود است.
(تفسير ص ٧٩٠ و ٧٨١) و باصطلاح عرفا تحقق وجود عينى است از جهت رتبت ذاتيه.رجوع به برهان ان شود.
انْ يَفْعَل
-(اصطلاح فلسفى)مقوله فعل يا ان يفعل يكى از مقولات نهگانۀ عرضى است رجوع شود بانفعال.
(اسفار ج ٢ ص ٧٤)
انيران
-اين اصطلاح هيوى و گاهشناسى است و آن روز سىام از ديماه بود و آفريجگان نيز نامند يعنى صب الماء و سبب آن واقعۀ خاصى بوده است(رجوع شود به آثار الباقيه ص ٢٢٨).
اوْ
-(اصطلاح ادبى)كلمۀ«او» بفتح همزه در زبان عرب براى عطف است و معانى متعدد دارد ١-شك مانند لَبِثْنٰا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ» ٢-ابهام مانند «إِنّٰا أَوْ إِيّٰاكُمْ لَعَلىٰ هُدىً أَوْ فِي ضَلاٰلٍ مُبِينٍ» ٣-تخيير كه بعد از طلب واقع ميشود مانند«تزوج هندا او اختها»٤-اباحه مانند«جالس العلماء او الزّهاد»٥-جمع مطلق مانند واو ٦-اضراب مانند «ما قام زيد او ما قام عمرو»٧-تقسيم مانند«الكلمة اسم او فعل او حرف»٨- استثنا كه نصب به فعل مضارع دهد به تقدير ان مانند«لاقتلنهم او يسلموا يعنى الا ان يسلموا»٩-بمعنى الى مانند« لألزمنك او تعطينى حقى يعنى الى ان تعطينى...» و براى تنويع و ترديد آمده است.
رجوع شود به(مغنى ص ٣٤- سيوطى ص ٨٠ و ١٧٢)
اوائِلُ الْبُرْهان
-(اين اصطلاح منطقى است)مراد مقدمات و اصول مسلم است در كتاب تفسير ما بعد الطبيعه ابن رشد آمده است كه منظور ما از اوائل برهان