فرهنگ معارف اسلامی - سجادی، جعفر - الصفحة ٤٤٥ - بَيْتُ الْحَياة
(رجوع شود به عدة الابرار ج ٤ ص ٣٤٥)
بَيْتُ الرَّجاء
-مقام فناء در ذات و صفات است.
بَيْتُ الشَّرَف
-نيز مقام فناء در ذات و صفات است.
بَيْتُ العِبادَة
-رجوع به بيت الخدمة شود.
بَيْتُ العِزَّة
-عبارت از قلب واصل بمقام جمع است در حال اتصال بحق كه بيت الشرف هم گويند و بيت الكرامة هم نامند(تفسير حدائق ص ٥٨٩-٧٣٣).
* هر كه فانى شود بود واصل
خوش فنائى كه باشد اين حاصل
بَيْتُ اللّه
-اين اصطلاح را اهل ذوق كنايت ار عقل اول دانند چنانكه بيت العتيق و بيت المعمور و بيت اول و مسجد الاقصى و آدم و رسول خدا و ملك مقرب و عرش عظيم و قلم و نور،همه نام عقل اول بود.
بَيْتُ الْمَعْمُورْ
-اشاره بقلوب عارفين است كه معمور است به معرفت و محبت به پير طريقت گفت:سه چيز است كه سعادت بنده در آنست و روى عبوديت روشن بآنست،اشتغال زبان بذكر حق،استغراق دل بمهر حق،و امتلاء سر از نظر حق، نخست از حق نظر آيد و دل بمهر بيارايد و زبان بذكر دارد.(از عده ج ٩)
بَيْتُ الْمُقَدَّس
-عبارت از قلب پاك است و قلبى كه متعلق بغير خدا نباشد كلا و جزوا.
شاه نعمت اللّه گويد:
در دلم غير آن نمىگنجد
گر بدست ار نكو نمىگنجد
معبد يهوديان را نيز بيت مقدس گويند و معنى عرفانى آن بعد از اين نامگذارى بوجود آمده است بهر حال محلى است مقدس كه حضرت رسول اكرم نيز در نخست بدان سوى نماز ميگزارد،اين محل مقدس همچنانكه مورد احترام و توجه مسلمانان است مورد توجه و احترام يهوديان بوده است مسلمانان نيز اين مكان را مقدس ميدانند.قضات و كاهنان بسيارى در يهود خدمت اين محل كردند در مدت ٤٨٠ سال.
گويند حضرت موسى پس از هجرت از مصر و كشمكشهائى كه در زندگى پيامبرى براى او پيش آمد كرد بدانجا بماند تا بمرد.
در حدود ٣٠ تن از بزرگان يهود بدين بنا خدمت كردند البته در طول ٤٨٠ سال.پادشاهان بسيارى از قوم بنى اسرائيل بر اين سرزمين حكمروائى كردند تا آنگاه كه بدست بخت النصر ويران شد.
(رجوع شود به قاموس كتاب مقدس)
بَيْتُ السِّر
-(اين اصطلاح از اصطلاحات مذهبى صابئيان است)و خانۀ بوده است كه صابئيان هياكل عبادت خود را كه هياكل ستارگان بوده است در آن مىنهادند و بيگانگان را بدان راهى نبوده است.
بَيْتُ الْحَياة
-(از اصطلاحات نجومى