(ش ص ٣٥٤) «و النور الاسفهبد لا يتصرف فى- البرزخ الا بتوسط مناسبة ما و هى ماله اى للنور الاسفهبد مع الجواهر اللطيف- الذى سموه الروح».(ش ص ٣٦١) پس معلوم شد كه اشراقيان مجردات را اعم از عقول و نفوس انوار مجرده ناميده‌اند و عقول را بطور كلى انوار قاهره ناميده‌اند و عقول طوليه را انوار قاهرۀ اعلون ناميده‌اند و عقول عرضيه را انوار قاهرۀ سافله ناميده‌اند.

و مراد از انوار قاهرۀ صوريه عقول عرضيه و مراد از انوار مجرده مطلق عقول و نفوس است كه آنها را انوار الهيه هم ناميده است و انوار مجردۀ مدبره نفوس ناطقه است اعم از نفوس ناطقۀ فلكى يا انسانى و مراد از انوار مدبرۀ برزخيه نفوس ناطقه است و مراد از انوار متكافئه نيز عقول و نفوس عرضيه است.

و انوار عارضه در مقابل انوار مجرده‌اند.(رجوع شود به ش ص ١٢٨، ٣٠٦ و ٣٠٧-اسفار ج ٢ ص ١٢٥ و ش ص ٣٨٥،٣٥٠،٣٦٨-اسفار ج ٤ ص ٨٨-ش ص ٢٠١) و مراد از انوار فلكى در كلمات فلاسفه نور فائض از افلاك و كواكب بر ارضيات است.

(جامع الحكمتين ص ١٠٧) چنانكه در زير عنوان كلمۀ ترتيب عالم آفرينش و اول ما خلق گفته خواهد شد شيخ شهاب الدين در قول به وجود وسائط يعنى عقول طوليه و عرضيه و نفوس ناطقه فلكيه تحت تأثير مشائيان واقع شده است نهايت ترتيب او با مشائيان متفاوت است و تعبيرات او مختلف.

تركيبات ديگر:انوار تجلى،انوار تجليات،انوار جمال،انوار حقيقت،انوار ساطع،انوار صفات،انوار بهاء،انوار ربوبيت،انوار نامتناهى،انوار حسن، (از تفسير حدائق ص ٢٩،٢٦،٢٠٢، ٤٥٨،٤٦٩،١٤٧،٤١٠،٤٢٦).

انْوَرُ الْمَنْطِقَه

-اين اصطلاح نجومى است.نخستين ستارۀ منطقۀ جبار را انور المنطقه گويند.

انُولُوطِيْقا

-(اصطلاح منطق)صنعت برهان است.

(اساس الاقتباس ص ٣٤١) و هر قول جازم كه مفيد يقين باشد آن را برهان خوانند.

(اساس الاقتباس ص ٣٤٠)

انَّى

-(بفتح همزه و تشديد نون) يكى از اسماء استفهام است و گاه بمعنى كيف است مانند فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنّٰى شِئْتُمْ و گاه بمعنى«اين»است مانند «أَنّٰى لَكِ هٰذٰا» يعنى اين روزى از كجا براى تو آمد.

انّيّات

-(اصطلاح فلسفى)كلمۀ انيت يعنى وجود و موجود و برهان«انّ» يعنى از اثر پى بمؤثر و موجد بردن در مقابل برهان لِمّ«الانية فى الحقيقة فى- الموجودات هى معنى ذهنى و هو كون-