فرهنگ معارف اسلامی - سجادی، جعفر - الصفحة ١٥٦ - اسْبابِ حُرْمَتِ نِكاح
٧-حرام است بر محرم كه در حال احرام زنى را عقد كند خواه آن زن محل باشد يا محرم.
و همچنين حرام است بر زن در حال احرام كه خود را بعقد محل يا محرم درآورد.
وقوع عقد در حال احرام موجب حرمت ابدى است در صورتى كه با علم بحرمت عقد واقع شده باشد اما در صورت جهل ميشود عقد را بعد از احرام تجديد نمود.
(كليات حقوق ص ٢٨٦)
اسْبابَ تَسَلّطِ بَر مُلْك غير
-(اصطلاح فقهى)اسباب تسلط بر ملك غير عبارتند از ١ تسلط قهرى مانند شفعه و مقاصه از مماطل و ولايت قهرى ٢ تسلط بر تصرف از جهت مصلت متصرف مانند- عاريه ٣ تسلط بر تصرف از جهت مصلحت مالك مانند وديعۀ ماذونه كه در موقع مصلحت و بيم تلف تصرف ميكند براى حفظ آن و وكالت تبرعى ٤ تسلط براى مصلحت طرفين مانند شركت و قراض و وكالت و غيره ٥ تسلط از باب وضع يد مانند وديعۀ غير ماذونه كه نوع تسلط در آن مجرد وضع بد است(از قواعد شهيد ص ٥).رجوع بوكالت،وديعه،شفعه، عاريه...شود.
اسْبابِ حُرْمَتِ نِكاح
-(از اصطلاحات فقهى است)در كليات حقوقى آمده است:
مهمترين شروط صحت عقد نكاح اين است كه سببى از اسباب حرمت بين زن و مرد وجود نداشته باشد.و اسباب تحريم زياد است و مهمترين آنها سه چيز است:نسب و مصاهره و رضاع.
خداوند عز و جل در قرآن مجيد ميفرمايد: وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمٰاءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً .
نسب علاقهايست كه بين دو نفر بسبب تولد يكى از آنها از ديگرى يا تولدشان از شخص ثالثى حادث ميشود.
محرمات نسبى عناوين - هفتگانهايست كه در اين آيه شريفه مذكور است:
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهٰاتُكُمْ وَ بَنٰاتُكُمْ وَ أَخَوٰاتُكُمْ وَ عَمّٰاتُكُمْ وَ خٰالاٰتُكُمْ وَ بَنٰاتُ الْأَخِ وَ بَنٰاتُ الْأُخْتِ.
و جامع اين عناوين آن است كه گفته شود نزديكان شخص باستثناى دختران عمو و عمه و دختران دائى و خاله بر او حرامند.
در تحقق نسب در باب تحريم مجرد ولادت كافى است و لو اينكه از زنا باشد.
پس اگر شخص دخترى از حلال بر او حرام است.همچنين است ساير عناوين.
و از آثار نسب سواى حرمت نكاح چيزى بر آن مترتب نيست.
(كليات حقوق ص ٢٨٠) و بواسطه مصاهرت نيز در بعضى از افراد علقه زناشوئى جايز نيست.
مصاهره علاقهايست كه بسبب عقد بين زوجين و جمعى ديگر حادث ميشود.
محرمات بمصاهره بطور دائم سه صنفند:
١-زن پدر هر چه قدر بالا رود خواه پدرى باشد يا مادرى بر پسر حرام است.