-(اين اصطلاح نجومى است.)و بدين ترتيب معين كنند كه هر يك از بروج ١٢ گانه را به پنج قسمت نمايند كه البته مختلف الدرجه بود اين پاره‌ها كه كوچكترين جزء دو درجه است و بزرگترين ١٢ درجه،هر يك از آنها را «حد»نامند كه از آن باخلاق مولود پى برند.البته ماه و آفتاب را در آن نصيبى نبود و بالاخره از روى جدول خاص نام صاحب آن جزء را بيابند و سپس حكم كنند.

(از رسالۀ سوم رسائل اخوان در نجوم ص ٨١) تركيبات ديگر در معانى عرفانى:

ارْبابِ راز

-صاحبان سر و اسرار الهى‌اند.

ارْبابِ رايات

-صاحبان پرچم ولايات و اولياء اللّه‌اند.

ارْبابِ رُخْصَت

-عوام مؤمنان را گويند(مصباح الهدايه ص ٤٩).

ارْبابِ رِوايات

-در مقابل ارباب درايات است كه ارباب حديث‌اند و پاى بند باحكام شريعت‌اند و در مقابل ارباب طريقت و حال‌اند.

ارْبابِ رُسُوم

-صاحبان و پيروان شريعت‌اند«و ارباب الرسوم و العلوم فعليهم واجب التزام الادب»(طبقات ص ٤٩١).

ارْبابِ رِياضَت

-كسانى را گويند كه ترك شهوات كرده و كم خورند و نوشند و مجاهدت با نفس كنند و دائما ذكر كنند و خود را از قيود مادى و حجب ظلمانى دنيوى مستخلص گردانند و در نتيجه بر آنها انوار روحانى ظاهر گردد و امور غريبۀ غيبى براى آنان آشكار گردد و بواسطۀ مشاهدۀ اشباح روحانى انواع حوادث و معلومات را دريابند و آنچه را بخواهند بدانند(از رساله در اعتقادات حكما ص ٢٧١).

ارْبابِ ساعات

-(اين اصطلاح نجومى است)و بدين حساب اين اصطلاح را وضع كرده‌اند كه گويند عدد تمامى ساعات هفته ١٦٨ ساعت است و هر ساعتى را به كوكبى اختصاص داده‌اند از كواكب هفتگانه ساعت اول را منسوب به شمس كنند كه سبب وجود روز و شب است و ساعت دوم را از آن روز منسوب به زهره كنند و سوم به عطارد و به همين ترتيب بافلاك تا برسد به قمر و چون نوبت به قمر رسيد از زحل گيرند تا بآفتاب بترتيب و همين طور از بالا به پائين و از پائين ببالا برشمرند و ساعاتى را به كواكب نسبت دهند تا آخر ساعت كه ساعت دوازدهم شب يكشنبه بود از هفتۀ ديگر كه منسوب بمريخ شود و مجددا دور از سر گرفته ميشود بنا بر اين:

رب ساعت اول يكشنبه آفتاب است و رب ساعت اول دوشنبه كه ساعت ٢٥ است قمر است.

رب ساعت اول روز سه‌شنبه مريخ است.