فرهنگ معارف اسلامی - سجادی، جعفر - الصفحة ٦١٨ - ثُنائيّات
بنا بر اين دادن زياده در ثمن يا مثمن حائز عنوان هبه خواهد بود و براى واهب قبل از قبض حق رجوع ثابت است مگر اينكه بوجهى از وجوه لازم شده باشد.
اما كم كردن ثمن در معنى اسقاط و ابراء است و اين وقتى است كه ثمن كلى در ذمه باشد و الا ابرا،و اسقاط،موضوعى نداشته و عنوان هبه بر آن صادق خواهد بود.
(كليات حقوقى ص ٨٩).
اگر ثمن كلى باشد بايع مىتواند قبل از قبض آن را بفروشد و يا آن را بمشترى بخشد نهايت آنكه بخشيدن آن در معنى اسقاط است و نيز ميتواند آن را به كسى كه مديون او است حواله دهد در اين صورت مشترى بكسى كه حواله به او شده خواهد داد.
ثنَاء
-(اصطلاح اخلاقى)مدح مكرر را گويند.
(الفروق ص ٣٧).
ثُنائى
-(اصطلاح نجومى)هر دو ستارۀ را گويند كه يكى از آن دو بدور آن دگر گردد.
ثُنائيّات
-(اصطلاح فلسفى)بعضى از امور را كه زوجاند اخوان الصفا ثنائيات يا اشياء ثنائيّه ناميدهاند مانند هيولى،صورت، جوهر،عرض،علت،معلول،بسيط،مركب، لطيف،كثيف،مشف و غير مشف،مظلم و منير متحرك،ساكن،عالى سافل،حار.بارد رطب.
يابس.حفيف ثقيل.ضار.نافع.خير.شر.
صواب.خطا.حق.باطل.مذكر.مؤنث (از اخوان رساله اول از نفسانيات ص ١٨٣).
و نيز در باب ثنائيات و اينكه اول ما خلق چيست و مبدأ عالم چيست؟و اساس كون بر چيست؟عقايد و آرائى از قديم الايام وجود داشته است اينك پاره ديگر از ثنائيات بر اين اساس:
نور و ظلمت اثبات و نفى ايجاب و سلب روحانى و جسمانى وجود و عدم.
نفس و روح كون و فساد دنيا و آخرت.
مبدأ و معاد قبض و بسط ظاهر و باطن خارج و داخل زائد و ناقص.
جماد و نامى ناطق و صامت حيوان و نبات حيات و ممات نوم و يقظه مرض و صحت الم و لذت بؤس و نعمت سرور و غم حزن و فرح صلاح و فساد ضرر و نفع خير و شر سعد و نحس ادبار و اقبال امر و نهى وعده و عيد ترغيب و ترهيب