خمى كه ابروى شوخ تو در كمان انداخت
بقصد جان من زار ناتوان انداخت
نبود نقش دو عالم كه نقش زلف تو بود
زمانه طرح محبت نه اين زمان انداخت
بيك كرشمه كه نرگس بخودفروشى كرد
فريب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت
شراب خورده و خوى كرده كى شدى بچمن
كه آب روى تو آتش در ارغوان انداخت

انْبِياء

-سفراء اللّه‌اند،كه احكام شريعت را به بندگان رسانند.و داراى درجات مختلف‌اند كه فرمودند و لقد فضلنا بعض النبيين على بعض و آتينا داود زبورا (رجوع به نبوت شود).

انْتِباه

-اين اصطلاح عرفانى و اخلاقى است و عبارت از زوال غفلت است.

انْتِحال

-(اصطلاح ادبى)انتحال نزد عروضيان آن باشد كه سخن ديگرى را بخويش بندند و شعر ديگرى را مكابره بگيرند و شعر خويش سازند بى‌تغييرى و تصرفى در لفظ و معنى يا با تصرفى اندك.(از المعجم ص ٣٤٠).

انْتِزاعِيّات ذِهْنِيَّه

-(اصطلاح فلسفى) رجوع باعتبارى و(رسائل صدرا ص ١١٣) شود.

انْتِظام

-اين اصطلاح اخلاقى است و نيز از مسائل اجتماعى است خواجۀ طوسى گويد:و اما انتظام آن بود كه نفس را تقدير و ترتيب امور بر وجه وجوب و حسب نگاه‌داشتن مصالح ملكه شود.

(اخلاق ناصرى چاپ جديد ص ٧٨)

انْتِفاش

-رجوع به كلمۀ تكاثف شود.

انْتِقال

-(اصطلاح كلامى و فلسفى) كلمۀ انتقال در فلسفه بمعناى نقل صورت و حالتى بصورت و حالتى ديگر آمده است مانند انتقال صورت آب بهوا و انتقال صورت نطفه به جنين و جنين بانسان و گاه اطلاق ميشود بزوال حالتى و حصول حالتى ديگر مانند آنكه انسان جاهل عالم شود و بر امرى كه مكانى را رها كرده و بمكانى ديگر رود انتقال گويند و در محل خود بيان شده است كه انتقال اعراض از محلى و موضوعى بمحل و موضوع ديگر محال است باين معنى كه عرض كه پايدار بمحل خاص ميباشد بعينه بمحل ديگر منتقل نمى‌شود(دستور ج ١ ص ١٩٤)در تناسخ نيز اين اصطلاح بكار رفته است.

انتقال ارواح گويند.

انْتِقال ممر

-اين اصطلاح نجومى است.رجوع شود به بروج مثلثه.

انْتِقام

-(اصطلاح فقهى و عرفانى) كيفر بمثل دادن و در شرع اسلام هر جنايت را كيفرى است در حدود آن بحكم «جَزٰاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُهٰا» و بالاتر از آن بخشش است كه فرمودند«فمن عفى و- اصلح فاجره على اللّه» «إِنْ عٰاقَبْتُمْ فَعٰاقِبُوا بِمِثْلِ مٰا عُوقِبْتُمْ بِهِ وَ لَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ- لِلصّٰابِرِينَ»