و ديگر بواسطۀ قول ملك در انجمن قيامت بوقت محاسبت «يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ» يكى بشارت بود به نعمت جنت،يكى بشارت بود بدوام مشاهدت را ز ولى نعمت.(عده ج ٤ ص ١٠٨).

حافظ گويد:

مرحبا اى پيك مشتاقان بده پيغام دوست
تا كنم جان از سر رغبت فداى نام دوست
واله و شيداست دائم همچو بلبل در قفس
طوطى طبعم ز عشق شكر و بادام دوست
يٰا مَرْيَمُ إِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ. أَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيىٰ مُصَدِّقاً بِكَلِمَةٍ مِنَ اللّٰهِ وَ سَيِّداً وَ حَصُوراً

بَشْرِيَّه

-(از اصطلاحات كلامى است)فرقۀ بشريه در عقايد كلامى پيرو بشر بن معتمرند.

در پارۀ از امور با اهل سنت موافق‌اند و با قدريه مخالف و بعكس.

قدريه وى را تكفير كرده‌اند چون قائل به قضا و قدر نبود.

و اهل سنت هم وى را تكفير كرده‌اند چون در همه آراء با آنان موافق نبود گويند بشر بن معتمر افضل علماء معتزله بوده است.

او گويد:ارادۀ خدا هم فعلى از افعال او است.وى گويد هر گاه كسى پس از توبت از گناهى مجددا ارتكاب كند توبتش قبول نيفتد و عقوبت بيند.

(از ملل و نحل ص ٢٨)

بَصَر

-(اصطلاح فلسفى)قوت باصره قوتى است مترتب در ملتقاى دو عصب مجوف كه محل ابصار است يعنى واسطه در ابصار است و بوسيله آن ابصار حاصل ميشود«و البصر قوة مترتبة فى العصبة المجوفة مدركة لما تقابل العين بتوسط جرم شفاف لا بخروج شعاع تلاقى المبصرات» (ش ص ٤٥٤-دستور ج ١ ص ٢٥٠-اسفار ج ٤ ص ٤٣،٤٥)

بَصيرَة

-(اصطلاح عرفانى)بصير بودن حق تعالى عبارت از تجلى او و تعلق اوست بر حقايق بر طريق شهود.

جرجانى گويد:بصيرة عبارت از قوۀ قلبى است كه بنور قدس روشن باشد و با آن قوت شخص حقايق و بواطن اشياء را دريابد و ببيند.همان طور كه نفس بوسيله چشم صور و ظواهر اشيا را بيند،حكماء قوت بصيرت را«عاقلۀ نظريه» و قوت قدسيه مينامند.

بعبارت ديگر:قوتى است در دل منور بنور قدسى كه حقايق و بواطن اشياء بدو ديده شود بمثابۀ بصر كه بمعاونت نور شمس يا قمر يا نيران مشتعل،صور و ظواهر اشياء بيند،چون منور گردد بنور قدسى و هدايت حق، حجب وهم و خيال از ديدۀ او مرتفع