تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٦٤ - تضرع آن شخص از داورى داود عليه السلام

روايت
تفسير ابيات
روايت « حبب الى النساء و الطيب و جعل قرة عينى فى الصلاة . » [١] ( زن و عطر بر من محبوب شده‌اند ، روشنايى ديده گانم در نماز قرار داده شده است ) « الحرب خدعه . » [٢] ( جنگ و پيكار فريب دارد . ) تفسير ابيات فقير بىنوا آهى از دل بر آورده و مى گويد : اى خداى همهء موجودات و رويدادها ، نورى از عالم ملكوت در دل داود عليه السلام بيفروز . آن چه كه در دل من وجود دارد به قلب داود سرازير فرما . اين نيايش را كرد و نتوانست خود دارى نمايد و شروع كرد به هاى هاى گريستن . قلب داود عليه السلام با ديدن اين منظرهء رقت بار بهيجان در آمد و رو به صاحب گاو كرده گفت : امروز مهلت بده و در بارهء ادعايت اصرار مكن ، تا خلوتى گزينم و راز نهانى اين مرافعه را از داناى اسرار مسئلت بدارم . من به نماز و توجه به خدا ميل زياد دارم ، كه نور ديده گانم در نماز است . به وسيلهء نماز و نيايش است كه -

((٢٤٠٢)) روزن جانم گشاده است از صفا مى رسد بىواسطه نامهء خدا
((٢٤٠٣)) نامه و باران نور از روزنم مى فتد در خانه‌ام از معدنم
خانه‌اى كه روزنه‌اى براى وارد كردن روشنايى بدرون خود ندارد . خانه نيست ، بلكه دوزخيست . اساس دين الهى هم همينست كه انسان بتواند ، روزنه‌اى بر نهانگاه دلش براى تابش انوار الهى باز كند . كجا مى روى ؟ بس است .


((٢٤٠٥)) تيشه در هر بيشه‌اى كم زن بيا تيشه زن در كندن روزن هلا
مگر نمى دانى كه نور آفتاب ظاهرى انعكاسى از خورشيد حقيقى است ، [ روزنه اى

[١] الجامع الصغير سيوطى ، ج ١ ص ١٤٥ از پيامبر اكرم ( ص ) . .
[٢] صحيح مسلم ، ج ٥ ص ١٤٣ . .