تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣١٧ - تا احساس نيازمندى نشود قدمى در راه تكامل برداشته نخواهد شد
قدم زدن خرامان در راه هموار زندگى استعدادهاى نهفتهء انسانى را به فعاليت نمى رساند
تفسير ابيات
جلال الدين : دنبال آبى كه در پيالهء كوچكى پيش روى آنان مى گذارند نمى روند بلكه ، بدنبال دريافت اساس و نتايج تشنگى و سيراب شدن مى روند و اقيانوسها بسراغشان مى آيد .
احساس نقص به جهت جهل به طعم يك ميوه با خوردن مقدار ناچيزى از آن بر طرف مى شود ، اما احساس نقص به جهت جهل به واقعيات را با فرا گرفتن چند كلمه حرفهاى و اشباع كردن آن ، اجابت نمودن اشتهاى كاذب است نه ميل واقعى .
تقاضا و ميل واقعى به حقيقت جز با خود همان حقيقت اشباع نخواهد گشت .
((٣٢١٤)) رو بدين بالا و پستىها بدو تا شوى تشنه و حرارت را گرو
قدم زدن خرامان در راه هموار زندگى استعدادهاى نهفتهء انسانى را به فعاليت نمى رساند سنگلاخها و فراز و نشيبها و سختىهاى جادهء زندگى مانند ابزار و آلاتى است كه در دست من انسانى قرار گرفته و « من » مى تواند با آن ابزار و آلات معادن نهفتهء وجود انسانى را استخراج و آنها را در معرض استفادهء خود و ديگران قرار بدهد تكاپو در آن ناهموارىها و بالا و پستىها ، مى تواند استعداد و مى خواهمهاى واقعى انسانى را و به قول جلال الدين تشنگى حقيقى او را آشكار بسازد .
راز موفقيت قهرمانان سازندهء تاريخ همين بوده است و بس . آنان بدون درك و ارزيابى استعداد و تشنگىهاى خود ، با ساير افراد معمولى هيچ تفاوتى ندارند . بلكه گروهى از آنان را سراغ داريم كه اگر در راه به دست آوردن استعداد و تشنگى خود تلاش نمى كردند . از آدمهاى معمولى ناتوانتر بودند .
تفسير ابيات در اين دنيا هر چه به وجود مى آيد و نشو و نما مى كند ، براى رفع نيازى است