تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٨٧ - روايت

تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَضاقَتْ عَلَيْكُمُ اَلأَرْضُ بِما رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ . ثُمَّ أَنْزَلَ الله سَكِينَتَه عَلى رَسُولِه وَعَلَى اَلْمُؤْمِنِينَ وَأَنْزَلَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها وَعَذَّبَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا وَذلِكَ جَزاءُ اَلْكافِرِينَ . » ٩ : ٢٥ - ٢٦ [١] ( به تحقيق خداوند شما را در موارد زياد كمك كرد ( مخصوصاً ) در روز ( پيكار ) حنين ، در آن موقع زيادى افرادتان شما را به عجب وادار كرد و مغرور گشتيد . آن كثرت سپاهيان شما را از چيزى بىنياز نكرد ، زمين با آن وسعتش به شما تنگ شد و پشت به جنگ كرديد . سپس خداوند آرامش خود را بر پيامبرش و بر مؤمنين نازل كرد و لشكريان براى كمك به شما فرستاد كه آنها را نمى ديدند و آنان را كه كفر مى ورزيدند عذاب كرد ، اين است مجازات كفار ) .
« كَمَثَلِ اَلشَّيْطانِ إِذْ قالَ لِلإِنْسانِ اُكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكَ إِنِّي أَخافُ الله رَبِّ اَلْعالَمِينَ . » ٥٩ : ١٦ [٢] ( مانند شيطان موقعى كه با انسان گفت : كفر بورزد شيطان به او گفت : من از تو بيزارم ، من از خداوند پرودگار عالميان مى ترسم ) .
« قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ اَلنَّاسِ مَلِكِ اَلنَّاسِ إِله اَلنَّاسِ مِنْ شَرِّ اَلْوَسْواسِ اَلْخَنَّاسِ اَلَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ اَلنَّاسِ . » ١١٤ : ١ - ٥ [٣] ( بگو من پناه مى برم به پروردگار مردم ، سرور مردم ، خداى مردم ، از شر وسواس خناس ( شيطان ) كه در سينه هاى مردم وسوسه مى كند . ) روايت الله الله فى الجهاد للانفس فهي اعدى العدوّ لكم . » [٤]

[١] سوره التوبة ، آيهء ٢٥ و ٢٦ . .
[٢] سوره الحشر ، آيهء ١٦ . .
[٣] سوره الناس ، آيهء ١ تا ٥ . .
[٤] مستدرك الوسائل ، چاپ تهران ، ج ٢ ص ٢٧٠ . .