تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٥٤ - تفسير ابيات

[ ابو الحسن تهامى در رثاى فرزندش مى گويد :

و تراكضوا خيل الشباب و بادروا ان تسترد فانهن عوار [
آنان كاروانيان جوانان بودند كه به ديار مرگ شتافتند و مبادرت ورزيدند اگر هم آنان بر گردانده شوند باز عاريتى هستند ] .
پروردگارا ، هم اكنون در نهان خانهء حضور در پيشگاهت رحمتى بر آنان نثار فرما . تو با ديدن امثال اين حادثهء شگفت انگيز بايد بدانى كه خسارت جسم و مال نتيجهء سود بخشى داشته و ترا از وبال و بد بختىها نجات مى دهد . رياضت و تزكيهء نفس را از جان خريدار باش ، زيرا با سپردن و از دست دادن تن ، جان را بغنيمت خواهى برد . و اگر بدون اين كه خواهان رياضت ( مشقات ظاهرى ) باشى اين مشكلات به تو رو آورد نه تنها گله مند مباش بلكه مطيع و منقاد بوده و شكرانه نيز بده .
به اين عنايت حق كه رياضت را بتو مطلوب ساخت ، سپاس گزار باش زيرا او بوده است كه با امر كن ترا بان نعمت عظما نايل ساخته است .