تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٥٢ - آيه

((٢٥٩٠)) گفت حكمت چيست كانجا اسم حق سود كرد اينجا آن را سبق ؟

((٢٥٩١)) آن همان رنج است و اين رنجى چرا آن نشد اين را و اين را شد دوا
((٢٥٩٢)) گفت رنج احمقى قهر خداست رنج كورى نيست قهر ابتلاست
((٢٥٩٣)) ابتلا رنجى است كان رحم آورد احمقى رنجى است كان زخم آورد
((٢٥٩٤)) آن چه داغ اوست مهر او كرده است چاره‌اى بر وى نيارد برد دست
((٢٥٩٥)) ز احمقان بگريز چون عيسى گريخت صحبت احمق بسى خونها بريخت بر سر آرد زخم رنج احمقى رحم نبود چاره جوى آن شقى
((٢٥٩٦)) اندك اندك آب را دزدد هوا وين چنين دزدد هم احمق از شما
((٢٥٩٧)) گرميت را دزدد و سردى دهد هم چنان كاو زير خود سنگى نهد
((٢٥٩٨)) آن مسيحا را حذر نز بيم بود ايمن است او آن پى تعليم بود
((٢٥٩٩)) زمهرير ار پر كند آفاق را چه غم آن خورشيد با اشراق را
آيه « وَرَسُولًا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَنِّي قَدْ جِئْتُكُمْ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ اَلطِّينِ كَهَيْئَةِ اَلطَّيْرِ فَأَنْفُخُ فِيه فَيَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِ الله وَأُبْرِئُ اَلأَكْمَه وَاَلأَبْرَصَ وَأُحْيِ اَلْمَوْتى بِإِذْنِ الله وَأُنَبِّئُكُمْ بِما تَأْكُلُونَ وَما تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ . » ٣ : ٤٩ (١) [ عيسى عليه السلام ] فرستاده شده به سوى بنى اسرائيل [ به آنان مى گفت ] من آيه‌اى از خداى شما آورده‌ام ، براى شما از گل به شكل پرنده مى سازم ، آن گاه در آن مى دمم با اذن خداوندى پرنده مى شود ، كور مادر زاد را و مبتلا به جذام را بهبودى مى بخشم و مرده ها را با اذن خداوندى زنده مى كنم و از آن چه كه مى خوريد و از آن چه كه در خانه هايتان ذخيره مى كنيد ، به شما خبر مى دهم . در اين كارها براى شما اگر با ايمان باشيد ، آيه‌اى است ) .

(١) سوره آل عمران ، آيهء ٤٩ . .