تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٩٧ - تفسير ابيات

بيان آن كه هر كس را نرسد مثل آوردن خاصه در كار الهى
آيه
بيان آن كه هر كس را نرسد مثل آوردن خاصه در كار الهى

((٢٧٨٥)) كى رسدتان اين مثلها ساختن سوى آن درگاه پاك انداختن
((٢٧٨٦)) آن مثل آوردن آنِ حضرت است كه به علم سرّ و جهر او آيت است
((٢٧٨٧)) تو چه دانى سرّ چيزى تا تو كل يا به زلف و يا به رخ آرى مثل
((٢٧٨٨)) موسى آن را كه عصا ديد و نبود اژدها بُد سرّ او لب مى گشود
((٢٧٨٩)) چون چنان شاهى نداند سرّ چوب تو چه دانى سرّ اين دام و حبوب
((٢٧٩٠)) چون غلط شد چشم موسى در مثل چون كند موشى فضولى مدَّخل
((٢٧٩١)) آن مثالت را چو اژدرها كند تا به پاسخ جزو جزوت بر كند
((٢٧٩٢)) اين مثال آورد ابليس لعين تا كه شد ملعون حق تا يوم دين
((٢٧٩٣)) اين مثال آورد قارون از لجاج تا فرو شد در زمين با تخت و تاج اين مثال آورد نمرود جهول تا كه پشه مغز سر خوردش عجول اين مثال انديش گشته قوم عاد كاستخوانشان خرد و مرد آمد ز باد اين مثال آورد شدّاد لئيم تا كه شد محروم از هر دو نعيم اين مثال آورد فرعون از غلط تا كه اندر آب دريا شد سقط اين مثال آورد هر بد بخت دون تا كه شد در قعر دوزخ سر نگون
((٢٧٩٤)) اين مثالت را چو زاغ و بوم دان كه از ايشان پست شد صد خاندان
آيه « لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ مَثَلُ اَلسَّوْءِ وَلِلَّه اَلْمَثَلُ اَلأَعْلى وَهُوَ اَلْعَزِيزُ اَلْحَكِيمُ . » ١٦ : ٦٠ (١) ( براى كسانى كه به آخرت ايمان نمى آورند مثل بدى است . مثل اعلى از آن خداست و اوست عزيز و حكيم . )

(١) سوره النحل ، آيهء ٥٠ . .